Rozdział trzydziesty pierwszy — Obietnice w ciemności

Ivy

Nie odważyłam się na niego spojrzeć, kiedy wsunął się za kierownicę, ale czułam to – ciężar jego spojrzenia przygniatał mnie jak fizyczna siła, jego oddech był równy, miarowy. Każda komórka mojego ciała wrzeszczała, że mnie bada, analizuje, odkłada na półkę w głowie każdy błysk niepokoju, jak...