Rozdział trzydziesty drugi — Oczy wilka

Ivy

Cała ta rozmowa rozmazała się, jakby w ogóle się nie wydarzyła, a może gorzej – jakby nie miała żadnego znaczenia. On znowu mnie obierał ze skóry, warstwa po warstwie, a najgorsze było to, że mu na to pozwalałam. Nie mieściło mi się w głowie, jak bardzo jestem bezsilna wobec jego przyciągania....