Rozdział 200 I do - Epilog końcowy

„A kuku!”

Po pokoju niesie się dźwięk głębokiego, niemal brzuchatego chichotu niemowlaka, aż ściany zdają się od tego drżeć, a ja uśmiecham się jak zaczarowana.

– Kev! – mama strofuje tatę. – Jeszcze mu brzuch rozboli od tego całego śmiechu!

Tata podnosi Thiago i kręci go w kółko, a mój synek zan...