Rozdział 45 Po prostu przestań

Czuję się jak kosmitka we własnym ciele. Albo jakbym niby była tu, w teraźniejszości, a jednak mnie nie było.

Jedyny moment, kiedy choć trochę czuję się sobą, jest wtedy, gdy pracuję.

Zostawiam wszystko na parkiecie, co do deski. Każdego ranka robię pięć mil biegu w parku, a potem dwie godziny ro...

Zaloguj się i kontynuuj czytanie