Rozdział 119

Perspektywa Kyry

„Dziękuję jeszcze raz za kolację, panie Walter.”

Uśmiechnął się, zamykając za mną drzwi samochodu. „To ja powinienem dziękować za ten wieczór. I proszę — mów mi Caleb.”

Przygryzłam dolną wargę i skinęłam głową, a jego zapach przyjemnie utrzymywał się w chłodnym, nocnym powietr...