
W ciąży z moim najlepszym przyjacielem Alfą
Amazingwriter · Zakończone · 244.9k słów
Wstęp
"Sophia wróciła," głos Nathana był surowy od poczucia winy. "Moja przeznaczona partnerka."
Zrozpaczona, Kyra zgodziła się na rozwiązanie ich związku, ukrywając swoją ciążę, by go nie obciążać. Jednak gdy próbowała odejść, Nathan nie chciał jej puścić. "Czy nie możemy przynajmniej pozostać przyjaciółmi?"
Wyrwała nadgarstek z jego uścisku. "Straciłeś to prawo."
Nathan nie rozumiał tych uczuć, dopóki Kyra nie odeszła, a wtedy wiedział, że to nie była tylko przyjaźń. To była miłość. I będzie walczył, by ją odzyskać.
Wtedy pojawił się on - Kieran, przyrodni brat Kyry i słynny Alfa z Plemienia Cienia Kruka. Trzymał ją w niewoli, pragnąc każdego jej cala.
"Jesteśmy rodzeństwem," wykrztusiła Kyra.
Jego zęby zarysowały znak parowania na jej szyi, gdy warknął. "Nie z krwi. Uciekaj od niego, ile chcesz, mała wilczyco. Ale teraz należysz do mnie."
Uwięziona między dwoma niemożliwymi miłościami - gdzie naprawdę należy Kyra?
Rozdział 1
Perspektywa Kyry
Czy to błogosławieństwo poślubić najlepszego przyjaciela?
Nie byłam pewna, co myśli Nathan. Ale dla mnie zostanie jego wybraną partnerką było spełnieniem marzeń. A teraz — co było jeszcze bardziej cudowne — mieliśmy mieć nasze pierwsze szczenię.
— Gratulacje, Luno Kyro — powiedziała radośnie lekarka z watahy, kiedy zobaczyła szok w moich oczach. — Za chwilę powitamy w naszej watasze pierwszego dziedzica Alfy.
Odruchowo dotknęłam brzucha, nadal nie mogąc uwierzyć, że coś tam rośnie. Dobrze usłyszałam? Byłam w ciąży? Byłam w ciąży z młodym Nathana! Po trzech latach jako jego Luna wreszcie nosiłam szczenię, które będzie dziedzicem mojego partnera, przyszłością Watahy Nightfall.
— Sylvia — szepnęłam do mojej wilczycy. — Będziemy mamami.
Moja wilczyca poruszyła się we mnie, a jej obecność była ciepła i opiekuńcza, jak koc narzucony na ramiona w zimny wieczór.
W drodze z kliniki nie mogłam się doczekać, żeby powiedzieć Nathanowi o naszym szczenięciu. Zastanawiałam się, jak zareaguje. Zawyje ze szczęścia? Przyciągnie mnie do siebie i pocałuje tak, że aż zakręci mi się w głowie? Bogini, ledwo się powstrzymywałam.
Zarumieniona zakryłam dłonią policzki, kiedy fantazjowałam. Ale w chwili, gdy poczułam chłód prostego pierścionka na palcu, moje serce, wcześniej tłukące jak oszalałe, trochę zwolniło. Prawie zapomniałam, że Nathan nie był typem, który pali się do posiadania młodych — zwłaszcza że nasze małżeństwo zostało ustawione przez rodziny.
Nasze rodziny od dawna się przyjaźniły. Więc nasz ślub wzmocnił też sojusz między Watahą Nightfall a Watahą Raven Shadow.
Nathan był prawdziwym dżentelmenem — i jako przyjaciel, i jako partner. Za każdym razem, gdy ze sobą sypialiśmy, był uważny, ale ostrożny — pilnował, żeby nie naznaczyć mnie swoim znakiem. Żadnego ugryzienia naznaczenia, żadnej trwałej więzi.
Mówił, że nie ma sensu dokładać sobie kajdan, kiedy jeszcze nie jesteśmy gotowi.
To szczenię… w pewnym sensie nie było częścią planu.
Niespokojne myśli kotłowały mi się w głowie, gdy siedziałam w samochodzie. Czy to będzie dla niego dobra wiadomość?
— Nakręcasz się — mruknęła Sylvia w mojej głowie. — Przestań się zamartwiać na zapas. Jest twoim partnerem. Będzie szczęśliwy.
— Luno Kyro, wszystko w porządku? Mam wysłać łączem umysłowym wiadomość do Alfy Nathana? — zapytał mój prywatny kierowca, Luke — lojalny wojownik z watahy mojego ojca.
Luke był pewny, jak rodzina, ale nawet jeśli chciałam się tym podzielić, to i tak pragnęłam, żeby Nathan dowiedział się pierwszy.
— Nie — pokręciłam głową, posyłając Luke’owi uspokajający uśmiech. — Jest w samolocie. Pogadam z nim później, sama.
W ten sposób mogłam odczytać jego odpowiedź prosto z twarzy, bez upiększeń i udawania. Zawsze byłam w tym dobra.
Zamknęłam oczy, przywołując w pamięci dzień, w którym poznałam Nathana.
Po tym, jak mój ojciec ożenił się ponownie, nigdy nie dogadywałam się z moim przyrodnim bratem, Kieranem Carverem. W przeciwieństwie do jego łagodnej i pięknej matki wyglądał groźnie i brutalnie. Ramiona miał pokryte tatuażami, a blizny na przedramionach zdradzały, że brał udział w poważnych bójkach. Co najważniejsze, zawsze zachowywał się tak, jakby mnie nie znosił — gdy się śmiałam, mierzył mnie wzrokiem, a na moje zainteresowania reagował pogardliwym parsknięciem. Ale czasem łapałam go na tym, że się gapił, kiedy myślał, że nie patrzę. Dziwne.
Żeby uciec z tamtego domu, przeniosłam się do nowego liceum.
W moim pierwszym dniu w nowej szkole zobaczyłam Nathana na korytarzu między lekcjami. Jego jasny uśmiech w słońcu aż oślepiał. Na długo zanim zostaliśmy najlepszymi przyjaciółmi, zakochałam się w nim od pierwszego wejrzenia. Tyle że była to miłość bez wzajemności — dobrze o tym wiedziałam.
W liceum w oczach wszystkich byłam tylko nudną kujonką, a Nathan Anderson był świecącym gwiazdą rozgrywającym. Ludzie przecierali oczy ze zdziwienia, że w ogóle możemy się przyjaźnić. Choć spotykałam się z wrogością, lubiłam być przy nim. Powoli docierało do mnie, że nie chcę być tylko jego koleżanką.
Jednak akurat wtedy, gdy miałam wyznać mu, co czuję, poznał swoją przeznaczoną partnerkę.
Potrząsnęłam głową, próbując pozbyć się tych starych, smutnych wspomnień. Ścisnęłam obrączkę na palcu, jakby miała mnie otrzeźwić — przeszłość to przeszłość. Nathan mówił, że z tamtym już koniec, a teraz to ja jestem jego żoną.
Otarłam łzy z kącików oczu i otworzyłam drzwi naszego domu. Serce wreszcie mi trochę zwolniło, gdy wciągnęłam w płuca znajomy, domowy zapach. Pewnie za bardzo wszystko rozkminiałam. Tamtej kobiety nie było w naszym życiu od dawna, a moje małżeństwo z Nathanem było piękne jak z bajki.
Zerknęłam na zegar na ścianie. O tej porze Nathan powinien już zejść z pokładu. Od ponad miesiąca był w podróży ze względu na interesy watahy.
Nathan był prezesem ADE, a ja — tak naprawdę — wiceprezeską tej firmy. Wataha Nightfall prowadziła ADE: magazyn modowy z najwyższej półki, który dla ludzkiego świata był po prostu kolejną błyszczącą marką. Nasz tajny zespół operacyjny ogarniał sprawy watahy po cichu, za kulisami, a wszystkie kontakty ze świata mody dawały nam idealną przykrywkę. Część naszych topowych modelek i projektantów była w rzeczywistości wilkołakami, wtapiającymi się w ludzkie towarzystwo bez najmniejszego zgrzytu. Oczywiście, w porównaniu z ludźmi wciąż mieliśmy wiele wyjątkowych zdolności.
„Nathan, mniej więcej o której będziesz w domu? Mam dla ciebie wiadomość.” Wysłałam mu wiadomość przez więź umysłów, ale nie odpowiedział. Po miesiącu rozłąki potwornie za nim tęskniłam.
Od razu wybrałam jego numer. Chciałam usłyszeć jego głos — teraz, natychmiast — i wiedzieć, kiedy wróci. Przygotowałabym mu porządny obiad, a on nagrodziłby mnie słodkim pocałunkiem. A potem moglibyśmy iść na całość, tak jak tej nocy przed jego wyjazdem służbowym. O rany… prawie zapomniałam, że jestem teraz w ciąży. Najpierw musiałam mu o tym powiedzieć, a potem — cóż — moglibyśmy zająć się czymś innym.
Właśnie z uśmiechem wyobrażałam sobie nasze cudowne spotkanie, kiedy serce mi zamarło, bo w słuchawce odezwał się kobiecy głos.
[Słucham?]
Telefon wypadł mi z ręki na podłogę, a całe ciało zaczęło mi się trząść, jakbym dostała dreszczy od środka. Nie. To nie mogła być ona. To nie mogła być Sophia. To nie mogła być Sophia! Przecież dawno zniknęła z naszego życia! Musiałam się przesłyszeć.
Wszystkie koszmarne wspomnienia z liceum runęły na mnie naraz.
Nathan przeszedł przemianę, kiedy miał osiemnaście lat. Jego wilk, Alaric, od razu wiedział, że Sophia Gilbert jest jego przeznaczoną partnerką. Sophia Gilbert była typową blond pięknością, za którą faceci potrafią stracić głowę. W szkole była popularną cheerleaderką, a Nathan gwiazdą futbolu. Lepszy duet niż on i kujonka taka jak ja, prawda?
Nie wiedziałam, czemu Sophia tak bardzo mnie nienawidziła. Może dlatego, że zawsze kręciłam się przy Nathanie.
„O, patrzcie, to natankowy pupil z dobroczynności” — mawiała za każdym razem, gdy przechodziłam obok, a jej koleżanki chichotały za jej plecami. Raz zamknęła mnie w kabinie w szkolnej toalecie, a jej przyjaciółki lały lodowatą wodę po drzwiach. Stałam tam, trzęsąc się z zimna w przemoconych ubraniach, kiedy one zanosiły się śmiechem. Innym razem „przypadkiem” spoliczkowała mnie tak mocno, że został czerwony ślad. „Ups” — powiedziała z udawanym uśmiechem — „zapomniałam, że kujony łatwo sinieją”.
Najgorzej było, kiedy po WF-ie dopadły mnie na korytarzu i zagrodziły drogę.
— Ty naprawdę myślisz, że on cię serio lubi? Nawet nie masz jeszcze własnego wilka. — Sophia mlaskała gumą, podchodząc tak blisko, że czułam jej zapach. — On gada z tobą tylko dlatego, że babcia mu kazała.
Jedna z jej koleżanek wyrwała mi okulary.
— Ile palców pokazuję, ślepy nietoperzu?
Próbowałam je odzyskać, ale Sophia złapała mnie za nadgarstek, a jej paznokcie wbiły mi się w skórę.
— Trzymaj się od niego z daleka — syknęła. — Bo następnym razem nie tylko okulary pójdą w drobny mak.
Zostawiły mnie tam, a ja, widząc wszystko jak przez mgłę, podniosłam z podłogi pęknięte okulary.
Kiedy powiedziałam Nathanowi, co Sophia zrobiła i powiedziała, tylko się roześmiał.
— Nie masz jeszcze wilka, bo to nie pora. Jak skończysz osiemnaście lat, wilk przyjdzie. Będę przy tobie i pomogę ci przejść pierwszą przemianę — powiedział, mierzwiąc mi włosy, jakbym była jakimś głupim szczeniakiem. — Sophia po prostu się z tobą droczy, nie bierz tego do siebie.
Ale ja brałam.
Bo za każdym razem, gdy Sophia siadała z nim na stołówce, „przypadkiem” wylewała napój na moje książki. Za każdym razem, gdy przechodziłam obok, szeptała: „Jest mój”. A kiedy Nathan nie patrzył, posyłała mi ten okrutny uśmiech — jakby sprawiało jej przyjemność ranienie mnie tam, gdzie on nie mógł tego zobaczyć.
Moja duma nie znosiła tego, że tak mnie gnębią, podczas gdy mój najlepszy przyjaciel zakochuje się w takiej suce. Więc raz spróbowałam trzymać się od nich z daleka w milczeniu, ale Nathan nie chciał zniknąć z mojego życia. Za każdym razem, gdy topiłam się w książkach i nauce, żeby o nich zapomnieć, Nathan pojawiał się w moich drzwiach i wyciągał mnie gdzieś. Nie umiałam odmówić jego czarującemu uśmiechowi; nie umiałam odmówić, gdy twierdził, że to jego obowiązek jako mojego najlepszego przyjaciela pokazać mi prawdziwy świat.
Żeby nie zrujnować naszej przyjaźni, mogłam tylko schować swoje złamane serce i w ciszy grać rolę najlepszej przyjaciółki u jego boku, patrząc, jak rozkwita przy Sophii. W końcu zebrałam się na odwagę i wyjechałam na studia za granicę, kiedy dowiedziałam się, że Nathan planuje się Sophii oświadczyć. Nie spodziewałam się jednak, że babcia Nathana zadzwoni i będzie błagać, żebym wróciła.
Wróciłam w pośpiechu tylko po to, by zobaczyć Nathana — bez życia. Jego wilk, Alaric, ucichł w przerażający sposób. Serce Nathana zostało okrutnie zranione przez Sophię — odrzuciła swojego przeznaczonego partnera. Mojego ukochanego chłopaka-słońce nie było już w nim ani śladu, a mnie samej krwawiło serce. Nienawidziłam Sophii Gilbert, tej przeklętej suki!
Nathan nikomu nie powiedział, co się wydarzyło, poza tym, że z Sophią to koniec. Babcia błagała mnie, żebym związała się z nim, żeby ustabilizować watahę. Nie rozumiałam, czemu się zgodził, aż do dnia, gdy usłyszałam, jak mówi: „Nie ma znaczenia, kogo teraz wezmę na Lunę”. Dla niego poślubienie kogokolwiek poza Sophią było tym samym.
To był cholerny ból, a jednak weszłam w to małżeństwo bez cienia zawahania. Mój ukochany chłopak był rozbity na kawałki, a ja chciałam go poskładać — nieważne, że po drodze mogłabym rozsypać samą siebie.
Zasnęłam w domu, cała w niepewności i zmartwieniu. Obudziłam się w środku nocy, kiedy poczułam, że ktoś gładzi mnie po policzku.
Powoli otworzyłam oczy i dotarło do mnie, że zasnęłam w salonie.
Ktoś podniósł mnie z kanapy. Otulił mnie jego miętowy zapach, ale pod spodem — coś wiśniowego.
Spojrzałam na niego spod ciężkich powiek.
— Nathan…
— Mhm — mruknął, idąc w stronę schodów. — Czemu spałaś na kanapie?
Wpatrywałam się w jego twarz, kiedy delikatnie ułożył mnie na łóżku. Pogładził mnie po włosach i pocałował w czoło. Moja wilczyca, Sylvia, zamruczała z zadowolenia.
Nie było go ponad miesiąc — moje ciało za nim tęskniło, a serce rwało się do niego jak głupie.
— Gdzie byłeś? Czekałam na ciebie — powiedziałam, muskając dłonią jego policzek.
— Spotkałem się tylko z kolegą. Mówiłaś, że czekałaś… to coś pilnego?
Patrząc na jego łagodną twarz, nagle nie chciałam psuć tej chwili, więc zacisnęłam rozchylone usta i połknęłam prawdę, jakby miała mi utknąć w gardle na zawsze.
Pokręciłam głową i zrobiłam naburmuszoną minę, mówiąc, że chce mi się spać. Zaśmiał się cicho i ostrożnie zaniósł mnie na łóżko. Kiedy już miał mnie zostawić po pocałunku na dobranoc, z jakiegoś powodu wpadłam w panikę. Szybko go przyciągnęłam i pocałowałam z całej siły, całą namiętnością, próbując go rozebrać, chcąc, żeby dotykał mnie więcej — mocniej, głębiej. Tęskniłam. Chciałam go. Czułam, że jedyny sposób, żeby wreszcie odetchnąć, to pozwolić mu mieć mnie znowu — upewnić się, że wciąż jest mój.
— Poczekaj, Kyra — powiedział, przyciskając delikatnie moje ręce do łóżka, żebym przestała. — Myślałem, że mówiłaś, że jesteś śpiąca i musisz odpocząć.
— Ale chyba teraz tęsknię jeszcze bardziej. — Spojrzałam na niego niewinnie, i zobaczyłam, jak w jego oczach błyska pożądanie… tylko nie wiedziałam, czemu tak szybko zgasło. Kiedyś cieszył się, gdy to ja zaczynałam.
Nie roześmiał się. Westchnął ciężko i łagodnie wsunął mi włosy za uszy, po czym ujął moją dłoń i spojrzał mi prosto w oczy.
— Muszę ci coś powiedzieć.
Serce zaczęło mi walić jak oszalałe. Pomyślałam o szczeniaku w moim łonie. On ma mi coś do powiedzenia. Ja też mam coś do powiedzenia jemu.
— C-Co? Co takiego? — zapytałam, a mój głos zadrżał.
Wziął głęboki oddech.
— Wiesz, że jesteś dla mnie ważna, prawda?
Powoli skinęłam głową. Nie potrafiłam odpowiedzieć. Bałam się tego, co zaraz powie. Miałam przeczucie, paskudne jak zimny przeciąg pod drzwiami.
— Byłaś moją najlepszą przyjaciółką, zanim się pobraliśmy. Jesteś jedną z niewielu osób, które naprawdę cenię…
Nie wiedziałam, czemu mi to wszystko mówi, ale łzy już zbierały mi się w kącikach oczu.
— Kyra… — zawahał się i zacisnął powieki, po czym znów na mnie spojrzał. — Ja… ja myślę, że pora zakończyć nasze małżeństwo. Możesz mnie odrzucić?
— N-Nathan… — poczułam, jak serce ściska mi się w klatce.
Uśmiechnął się.
— Wiem, że ty też nic do mnie nie czujesz. Wyszłaś za mnie tylko przez moich dziadków. Zrobiłaś to, bo ich kochasz. A teraz czas na nasze prawdziwe szczęście, Kyra.
Pokręciłam głową.
— O czym ty w ogóle mówisz, Nathan?
— Sophia wróciła, Kyra. Moja przeznaczona partnerka wróciła.
Ostatnie Rozdziały
#222 Rozdział 222
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#221 Rozdział 221
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#220 Rozdział 220
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#219 Rozdział 219
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#218 Rozdział 218
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#217 Rozdział 217
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#216 Rozdział 216
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#215 Rozdział 215
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#214 Rozdział 214
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026#213 Rozdział 213
Ostatnia Aktualizacja: 6/3/2026
Może Ci się spodobać 😍
Przeklęty Alfa Tajemniczy Hybrydowy Towarzysz
"Nic," wyjąkałam, czując, jak oddech więźnie mi w gardle. Moje palce nie przestawały drżeć, a on to zauważył.
"Pierwszy raz?" zapytał.
Odwróciłam wzrok, a rumieniec zawstydzenia oblał mi policzki.
"Nie masz się czego wstydzić, kochanie," uśmiechnął się, kładąc się obok mnie. "Po prostu się zrelaksuj, wszystko będzie dobrze," powiedział do mnie.
"Nie byłaś odpowiednio przygotowana na to, czego się spodziewać w noc poślubną?" zapytał.
"Nie," wymamrotałam.
"Nie znasz swoich obowiązków małżeńskich?"
"Chodzi o urodzenie dziedzica, prawda?" zapytałam go.
"Po części. Ale to coś więcej niż tylko rezultat. Nie chodzi tylko o urodzenie dziedzica, to ma sprawiać przyjemność. I nie musi być robione tylko z obowiązku. To wyraz miłości, wiesz."
"Ale ty mnie nie kochasz," stwierdziłam, a on nie odpowiedział.
Zamknęłam oczy i wzięłam głęboki oddech, ale moje ciało nadal było napięte, bo czułam ciepło jego ciała obok mojego.
Po odrzuceniu przez swoją dziecięcą miłość i oskarżeniu o otrucie jego ojca, Regina zostaje skazana na śmierć przez swojego ojca. W próbie ucieczki przed jego gniewem, trafia na terytorium bezwzględnego Alfy Dagena, który okazuje się być jej przeznaczonym partnerem.
Dagen natomiast widzi w niej jedynie środek do uzyskania dziedzica i złamania klątwy, planując zabić ją później. Po odkryciu tego, Regina ucieka od niego, a Dagen zdaje sobie sprawę, że może być tą jedyną, naprawdę dla niego przeznaczoną.
Głębokie i mroczne tajemnice z jej przeszłości zaczynają wychodzić na jaw, uświadamiając jej, że jej ścieżki z Dagenem są bardziej splecione, niż myślała, kiedy już była zaangażowana w romantyczny związek z Lucianem.
Jednak oboje nie mogą zabić chemii między nimi jako przeznaczeni partnerzy. Czy Regina będzie walczyć z przyciąganiem i wybaczy Dagenowi przeszłość, czy pozostanie z Lucianem?
Ukoronowana przez Los
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”
——
Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Trylogia Carrero: Od przyjaciół miliarderów do kochanków
ARRICK CARRERO od lat jest dla niej oparciem, najlepszym przyjacielem i obrońcą, ale nawet on nie potrafi dotrzeć do źródła jej narastającej pustki.
Sophie się zagubiła.
I chwyta się czegokolwiek, by zapełnić tę pustkę i wyleczyć to, co ją od środka trawi.
Kiedy Sophie uświadamia sobie, że odpowiedź była przez cały czas tuż na wyciągnięcie ręki, nie jest w stanie przygotować się na emocje Arricka, które wymykają się spod kontroli.
To, co kiedyś było niewinne, nagle staje pod znakiem zapytania – a życie wcale nie zawsze pozwala, by serce miało ostatnie słowo.
Bohaterowie, którzy złamią ci serce – i sobie nawzajem też.
Zawiera treści i język przeznaczone wyłącznie dla dojrzałych czytelników.
Pułapka Asa
Aż do siedmiu lat później, kiedy musi wrócić do rodzinnego miasta po ukończeniu studiów. Miejsca, gdzie teraz mieszka zimny jak kamień miliarder, dla którego jej martwe serce kiedyś biło.
Zraniony przez przeszłość, Achilles Valencian stał się człowiekiem, którego wszyscy się bali. Żar jego życia wypełnił jego serce bezdenną ciemnością. A jedynym światłem, które utrzymywało go przy zdrowych zmysłach, była jego Różyczka. Dziewczyna z piegami i turkusowymi oczami, którą uwielbiał przez całe życie. Młodsza siostra jego najlepszego przyjaciela.
Po latach rozłąki, gdy nadszedł wreszcie czas, by schwytać swoje światło w swoje terytorium, Achilles Valencian zagra swoją grę. Grę, by zdobyć to, co jego.
Czy Emerald będzie w stanie odróżnić płomienie miłości i pożądania oraz uroki fali, która kiedyś ją zalała, aby chronić swoje serce? Czy pozwoli diabłu zwabić się w jego pułapkę? Bo nikt nigdy nie mógł uciec z jego gier. On dostaje to, czego chce. A ta gra nazywa się...
Pułapka Asa.
Przewodnik Zabójcy po Liceum
Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.
Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.
Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.
Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.
Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Jestem Jego Bezwilczą Luną
Ethan również wydawał głębokie ryki w moim uchu, 'Cholera... zaraz będę dochodził...!!!' Jego ruchy stały się bardziej intensywne, a nasze ciała wydawały odgłosy uderzania.
"Proszę!! Ethan!!"
Jako najsilniejsza wojowniczka w mojej watahy, zostałam zdradzona przez tych, którym najbardziej ufałam - moją siostrę i najlepszego przyjaciela. Zostałam odurzona, zgwałcona i wygnana z rodziny i watahy. Straciłam swojego wilka, swoją honor i stałam się wyrzutkiem - nosząc dziecko, którego nigdy nie chciałam.
Sześć lat trudnego przetrwania uczyniło ze mnie zawodową wojowniczkę, napędzaną gniewem i żalem. Otrzymuję wezwanie od potężnego dziedzica Alfy, Ethana, proszącego mnie o powrót jako instruktor walki bez wilka dla tej samej watahy, która mnie kiedyś wygnala.
Myślałam, że mogę ignorować ich szepty i spojrzenia, ale kiedy zobaczyłam szmaragdowe oczy Ethana - takie same jak mojego syna - mój świat się zachwiał.
Uciekinierka Prezesa MC
Kontrolujący. Brutalny. Opętany obsesją.
W noc, gdy próbował ją zabić, Rina zniknęła.
Nie mając nic poza ubraniem na sobie i fałszywym nazwiskiem, ucieka na drugi koniec kraju, trafiając na bezlitosne pustynie Nowego Meksyku. Spłukana i zdesperowana, podejmuje pracę jako tancerka w Devil’s Den, osławionym klubie ze striptizem, gdzie rządzi gotówka, a pytań się nie zadaje.
Przysięga sobie, że odejdzie, gdy tylko odłoży dość pieniędzy.
Wtedy przez drzwi wchodzi Max Torres.
Jako bezwzględny prezydent motocyklowego klubu Sons of Doom Max przez lata budował braterstwo, którego boją się w całym południowym zachodzie. Nie miesza interesów z kobietami i na pewno nie wdaje się w nic ze striptizerkami.
Dopóki nie pojawia się Rina.
Piękna tancerka o nawiedzonym spojrzeniu coś ukrywa, a każdy instynkt podpowiada Maxowi, że grozi jej niebezpieczeństwo. Kiedy mężczyzna, który na nią poluje, wreszcie ją namierzy, odkryje jedną brutalną prawdę.
Rina Blakely mogła uciec przed jednym potworem…
Ale teraz jest pod ochroną jeszcze groźniejszego.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda
Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.
Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.
Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.
Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.
Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.
Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala
Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.
Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.
A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.
Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.
Więc Eira przestała płakać.
Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.
Mylił się.
Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.
A Sebastian nie wiedział nic.
Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.
Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.
Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.
Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.
Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.
Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:
— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.
— Jest moją Luną.
Zakochać się w Alfie mojego byłego
Prawdopodobnie tak! Ale teraz naprawdę mnie to nie obchodzi.
Pozwalam, aby moje nogi się rozchyliły. Twarz wielkiego, złego, czarnego wilka znajduje swoje miejsce między moimi nogami. Biorąc głęboki oddech, wdycha mój zapach—moje podniecenie—i wydaje niski, gardłowy jęk. Jego ostre kły delikatnie dotykają mojej skóry, wywołując u mnie krzyk, gdy iskry przechodzą przez moją cipkę.
Czy ktoś naprawdę może mnie winić za utratę kontroli w tym momencie? Za pragnienie tego?
Wstrzymuję oddech.
Jedyną rzeczą, która nas dzieli, jest cienka tkanina moich majtek.
Liza mnie, a ja nie mogę powstrzymać jęku.
Przygotowuję się, myśląc, że może w końcu się wycofa—ale zamiast tego, jego język liże mnie raz za razem, za każdym razem szybciej. Z zapałem.
Nagle, z absurdalną prędkością i precyzją, rozrywa moje majtki, nie powodując żadnej szkody na mojej skórze. Słyszę tylko dźwięk rozdzieranej tkaniny, a kiedy na niego spoglądam, już z powrotem mnie liże.
Nie powinnam czuć tego w stosunku do wilka. Co jest ze mną nie tak?
Nagle czuję, że jego lizanie staje się delikatniejsze, a kiedy znowu patrzę na wielkiego czarnego wilka, zdaję sobie sprawę, że to już nie jest wilk. To Alpha Kaiden!
Przemienił się i teraz liże moją cipkę.
🐺 🐺 🐺
Alpha Kaiden, budzący strach wilkołak znany ze swoich bezwzględnych czynów i przyjemności z zabijania każdej pełni księżyca, odkrywa, że jego przeznaczoną partnerką jest nie kto inny, jak pozornie zwyczajna ludzka kobieta, która jest wybraną partnerką jego Gammy.
Chce odrzucić ich więź, ale los ma inne plany. Okazuje się, że turniej na następnego Króla Alf wymaga, aby tylko Alfy z partnerką mogły wziąć w nim udział. To prowadzi Kaidena do zaproponowania śmiałego układu na pokaz.
Choć początkowo niechętna, serce Katherine mięknie, gdy składa jej cenną obietnicę: ochronić jej małą watahę przed wszelkim zagrożeniem.
Nie wie jednak, że Katherine odkrywa w sobie ukrytą siłę, która jest znacznie większa, niż mógłby sobie wyobrazić.
W miarę postępu wyzwań turnieju, Alpha Kaiden coraz bardziej nieodparcie pragnie jej obecności nie tylko w zawodach, ale także w swoim łóżku.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra
— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.
I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.
— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.
Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.
Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.
Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego
Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.
Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.
Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.
Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.
Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.












