Rozdział 167

Perspektywa Nathana

Kyra śpi na długiej kanapie, a ja siedzę na pojedynczym fotelu naprzeciwko niej.

Chciałbym jej dotknąć. Chciałbym ją pocałować, ale za każdym razem, gdy myślę o tym, jak ukryła przede mną prawdę, mimo że powiedziała, że mi wybaczyła, wzbiera we mnie gniew.

Sprawiła, że uwierzyłem...