Rozdział 31

POV Kyry

Kieran milczał przez całą drogę w samochodzie. Po prostu siedział obok mnie, a jego zapach—cedr i piżmo—wypełniał przestrzeń między nami; szczękę miał zaciśniętą tak mocno, że spokojnie mógłby kruszyć kamienie. Moja wilczyca, Sylvia, krążyła niespokojnie w mojej głowie. Mimo to martwi...