Rozdział 41

POV Kyry

Zerwałam się na równe nogi, wbijając palce w prześcieradło, próbując uspokoić oddech. Serce waliło mi jak oszalałe w piersi. Koszmar wciąż mnie trzymał – zapach krwi, strzał, oczy Kieran płonące dziką wściekłością.

"Sylwia," szepnęłam do mojej wilczycy, "szczeniak—"

"Nasze szczenię jest bez...