Rozdział Sto dwadzieścia

Była 4:53 rano, kiedy przeszli przez frontowe drzwi jego mieszkania, a Sutton była tak cicha obok niego, że Luca co chwilę na nią zerkał, niepewny, czy przypadkiem nie śpi z otwartymi oczami. Nie spała. Po prostu była wykończona, rozbita - to najlepszy sposób, by ją opisać.

Mógł to poznać po tym, ja...