W łóżku z jej dupkowatym szefem

W łóżku z jej dupkowatym szefem

Ellie Wynters · Zakończone · 293.5k słów

255
Gorące
610.6k
Wyświetlenia
13.8k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Powrót do domu i znalezienie narzeczonego w łóżku z jej kuzynką powinien ją złamać, ale Blair odmawia się rozpaść. Jest silna, zdolna i zdeterminowana, by iść dalej. Nie planuje jednak topić swoich smutków w zbyt dużej ilości whisky szefa... ani skończyć w łóżku ze swoim bezwzględnym, niebezpiecznie czarującym szefem, Romanem.
Jedna noc. Tylko tyle miało być.
Ale w zimnym świetle dnia odejście nie jest takie łatwe. Roman nie jest człowiekiem, który odpuszcza - szczególnie nie wtedy, gdy zdecydował, że chce więcej. Nie chce Blair tylko na jedną noc. Chce ją, kropka.
I nie ma zamiaru jej puścić.

Rozdział 1

Blair była tak wdzięczna, że wróciła do domu. Nie mogła zrozumieć, co opętało jej szefa podczas ich ostatniej podróży służbowej. Pędził wszystkich do granic możliwości. Wrócili dzień wcześniej niż planowano, ale cieszyła się, że jest od niego daleko.

Spodziewała się wrócić z nim do biura. Ku jej zaskoczeniu, dał jej resztę popołudnia wolnego. Może zdecydował, że oboje potrzebują przerwy. Dla niej to było w porządku.

Ostatnio był prawdziwym dupkiem. Krótkotemperamentny i wymagający. Kiedy wysadził ją przed jej domem, prawie pokazała mu środkowy palec. Zawahała się, niepewna, czy zauważy gest w lusterku wstecznym.

Roman miał tę niesamowitą zdolność wyczuwania wszystkiego. Prawie jakby miał oczy z tyłu głowy. Można by pomyśleć, że bycie przystojnym ułatwiłoby współpracę z nim. Ale nie. Wręcz przeciwnie, to czyniło go jeszcze większym dupkiem. Był przystojny i doskonale o tym wiedział. Większość ludzi padała mu do stóp, próbując go zadowolić.

Nie wiedziała, co się dzieje. Roman wydawał się bardziej drażliwy w ciągu ostatnich kilku miesięcy. Doprowadzał ją do szału. Z dwóch lat, które dla niego pracowała, te ostatnie dwa miesiące były najgorsze. Gdyby nie płacił jej tak dobrze, albo gdyby nie potrzebowała tej pracy tak bardzo, może powiedziałaby mu, gdzie ma pójść.

Blair pokręciła głową. To nie była prawda. Pomimo czasami paskudnego zachowania, Roman dbał o swoich pracowników. Korzyści w Kingston były świetne. Ludzie znosili więcej dla odpowiednich przywilejów.

Biuro oferowało doskonałą opiekę medyczną i stomatologiczną. Zawsze była dostępna opieka nad dziećmi w budynku, a firma ograniczała urlopy macierzyńskie. To było korzystne dla Kingston.

Blair podniosła swoją walizkę i skierowała się do drzwi frontowych kamienicy, którą dzieliła z kuzynką Laurą i jej narzeczonym Danem.

Sprawdziła zegarek, gdy dotarła do drzwi. Dan nie wróci przez kilka godzin. Zamierzała go zaskoczyć romantyczną kolacją.

Laura rzadko bywała w domu wieczorami, zawsze gdzieś imprezując. Jej kuzynka była modelką - nie supermodelką, ale i tak piękną. Wiedziała, jak to wykorzystać. Blair, z drugiej strony, nie interesowała się ubraniami ani makijażem. Wolała książki.

Obie przeprowadziły się do miasta z różnych powodów. Laura, aby kontynuować karierę modelki, a Blair, aby mieć szansę pracować dla świetnej firmy jak Kingston Industries. Normalnie pod kierunkiem samego Romana Kingstona. Firma miała swoje palce w tylu dziedzinach, że Blair nigdy się nie nudziła. Nawet gdy Roman był najbardziej wymagający. Uwielbiała swoją pracę.

Wyciągając klucze, żonglowała teczką, torebką i walizką. Gdy klucz trafił do zamka, łatwo się obrócił. Blair popchnęła drzwi. Wchodząc do środka, położyła torebkę i walizkę na dole schodów. Zanim skierowała się do salonu, gdzie miała biurko. Położyła na nim teczkę.

Blair odwróciła się, aby ruszyć do kuchni, zastanawiając się, co przygotować na kolację. Gdy przechodziła obok schodów, nagły hałas z góry zmusił ją do zatrzymania się. Czy ktoś jeszcze był w domu? Czy wróciła do intruza? Przepełniona paniką, Blair zrobiła krok w stronę drzwi, gotowa uciec.

Jednak w tym momencie coś sobie uświadomiła. Laura. W przeciwieństwie do Blair i Dana, Laura nie trzymała się typowych godzin pracy. Często spała do późna i wychodziła na imprezy do wczesnych godzin porannych. To nie był pierwszy raz, kiedy Blair znalazła ją zgarbioną na schodach wejściowych, gdy wychodziła do pracy rano. Blair nie była pewna, czy powinna teraz zawołać. A co jeśli to nie była jej kuzynka?

Jej oczy przeszukały pokój w poszukiwaniu czegoś, czym mogłaby się obronić... na wszelki wypadek. Jej wzrok padł na kij baseballowy jej zmarłego ojca, który zawsze trzymała przy drzwiach, gdy była sama w domu wieczorem. Sprawiał, że czuła się bezpieczniej.

Chwyciła kij, ważąc go w dłoni przez chwilę. Zanim postawiła stopę na schodach, zatrzymała się, zastanawiając się, czy któryś z nich skrzypi. Nie mogła sobie przypomnieć. Biorąc głęboki oddech, aby uspokoić bijące serce, Blair powoli weszła po schodach, krok po kroku.

Gdy dotarła na półpiętro, zatrzymała się, nasłuchując.

„Proszę, niech to będzie Laura. Proszę, niech to będzie Laura, a nie jakiś zamaskowany mężczyzna, który czeka, żeby na mnie wyskoczyć,” mruknęła pod nosem.

Korytarz rozciągał się przed nią, z czterema drzwiami. Trzy prowadziły do sypialni, a jedne do wspólnej łazienki. Jedynymi uchylonymi drzwiami były te do jej i Dana sypialni. Pozostałe były zamknięte. Ale żeby dostać się do swojej sypialni, musiała przejść obok innych drzwi.

To wtedy usłyszała, nieomylny dźwięk chichotu Laury, a potem niski, męski jęk. Ulga zalała jej piersi. To nie był włamywacz. Laura przyprowadziła kogoś do domu.

Właśnie gdy Blair miała się odwrócić i odejść, usłyszała głos mężczyzny, z którym była Laura.

„Boże, tak,” jęknął głos.

Blair zamarła, serce jej waliło. Nie. To nie mogło być.

„Laura, jesteś taka cholernie seksowna,” głos Dana dobiegł z ich sypialni.

Jej oczy się rozszerzyły. Dan. W ich łóżku. Z Laurą. Blair poczuła skurcz w żołądku.

To nie mogło się dziać. Ruszyła cicho korytarzem, aż stanęła przed drzwiami swojej sypialni, modląc się, że to wszystko jakieś straszne nieporozumienie.

Drżącą ręką popchnęła drzwi.

Widok, który ją przywitał, był jak cios w brzuch. Zatoczyła się do tyłu, jej umysł nie mógł przetworzyć tego, co widziała.

Tam, na środku łóżka, był Dan, leżący na plecach, a Laura dosiadała go, całkowicie naga. Poruszała się w górę i w dół na nim, jej ręce zaciskały się na jego owłosionej klatce piersiowej. Z tego kąta Blair mogła zobaczyć, jak penis Dana wchodzi i wychodzi z Laury. Czuła się, jakby oglądała scenę z filmu porno.

Ręce Dana zaciskały się na biodrach i pośladkach Laury, kierując jej ruchami.

„Tak, pieprz mnie mocniej,” jęknęła Laura.

Blair podniosła rękę do ust, żeby powstrzymać się od krzyku. Nie, nie, nie, nie.

Uścisk Dana na pośladkach Laury się zacieśnił, rozkładając je szerzej.

Blair nigdy wcześniej nie widziała Laury nago, nie że to miało znaczenie, gdy teraz dosiadała jej narzeczonego.

Jak mogła to zrobić? Obie widziały, jak ojciec Laury, Peter, wielokrotnie zdradzał matkę Laury, tworząc toksyczne życie rodzinne. Blair mieszkała z nimi po tym, jak straciła rodziców w katastrofie lotniczej dziesięć lat temu. Myślała, że jeśli ktoś zrozumie zniszczenie, jakie niesie zdrada, to będzie to Laura.

To musiał być koszmar. Blair uszczypnęła się mocno, a ból natychmiast się zarejestrował. To nie był koszmar.

Dan zawsze nienawidził Laury. Nazywał ją dziwką. Wyśmiewał jej stroje. Mówił, że jest płytka, niezdolna do prawdziwej rozmowy.

Czy to wszystko było kłamstwo? Czy był zazdrosny o mężczyzn w jej życiu? Czy to dlatego?

Jedno było pewne, matka Dana, Paula, nigdy nie zaakceptowałaby Laury jako odpowiedniej żony dla swojego syna.

Ale to wszystko teraz nie miało znaczenia. Co miała zrobić? Jak ktoś miał sobie z tym poradzić? To było jak scena z tandetnego filmu.

Nie mogła udawać, że tego nie widziała. Nie chciała już Dana... nie teraz, nie po tym. Wzięcie go z powrotem byłoby obrzydliwe.

Jak długo to trwało?

Mieszkali razem od pięciu miesięcy. Dan wprowadził się do niej i Laury, żeby zaoszczędzić pieniądze przed ślubem. Czy pieprzył Laurę przez cały ten czas?

„Laura, jesteś tak cholernie ciasna,” jęknął Dan, wyginając plecy.

„Czy moja cipka jest lepsza niż Blair?” zapytała Laura, jeżdżąc na nim mocniej.

Serce Blair stanęło. Czy wiedziała, że Blair tu stoi? Czy zapytała o to celowo?

Blair ugryzła się w rękę, żeby nie wydać dźwięku. Oddała Danowi swoje dziewictwo. Wiedział, co to dla niej znaczyło. Wiedząc, że zrobił to.

Nawet nie planowała być dzisiaj w domu. Chciała go zaskoczyć.

Zaskoczenie było na nią.

Poczuła się chora. Zimny pot oblał jej skórę.

Jej druga ręka zacisnęła się na framudze drzwi dla równowagi. Coś twardego nacisnęło na jej dłoń. Kij bejsbolowy.

Przez chwilę pomyślała o jego użyciu. Rozbiciu łóżka, stolika nocnego, ich obojga. Ale nie była tą osobą. Oparła kij o framugę drzwi, na wypadek gdyby zmieniła zdanie i użyła go na nich.

Zamiast tego wyprostowała kręgosłup. Pozwoliła złości stalić ją, więc gdy w końcu przemówiła, jej głos był spokojny. Lodowaty, bez emocji.

„Gdy skończycie, mam zrobić kolację?”

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Zdobyta przez miłość Alfy

Zdobyta przez miłość Alfy

398.2k Wyświetlenia · Zakończone · Riley
Jestem Tori, tak zwana „morderczyni”, która właśnie wyszła z więzienia.

Cztery lata temu misternie uknuta intryga Fiony zamieniła mnie z zwyczajnej omegi w skazańca, na którego barkach ciąży zarzut morderstwa.
Po czterech latach wracam do świata, którego prawie nie poznaję.

Moja najlepsza przyjaciółka Fiona, a zarazem moja przyrodnia siostra, stała się w oczach mojej matki idealną córunią. A mój były chłopak, Ethan, za chwilę będzie urządzał huczną, wystawną ceremonię zawarcia więzi… właśnie z nią.

Miłość, więzi rodzinne i reputacja, które kiedyś były dla mnie wszystkim, zostały mi przez Fionę odebrane, co do okruszka.

Kiedy dotarłam już do granic wytrzymałości i zaczęłam się zastanawiać, po co w ogóle jeszcze żyję, w moim życiu nagle pojawił się legendarny Alfa Lucas z Moonhaven.

Jest potężny i tajemniczy, budzi respekt i niemal nabożny lęk wśród wszystkich wilkołaków.
A jednak wobec mnie okazuje niezwykłą wytrwałość i zaskakującą czułość, taką, jakiej nigdy się nie spodziewałam.

Czy pojawienie się Lucasa jest darem od losu, czy początkiem kolejnego spisku?
Powstająca Luna

Powstająca Luna

97.6k Wyświetlenia · Zakończone · khholderwrites
Uważali, że jest złamaną omegą.
Mylili się.

Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.

Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.

Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Accardi

Accardi

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Allison Franklin
Obniżył usta do jej ucha. "To będzie miało swoją cenę," wyszeptał, zanim pociągnął jej płatek ucha zębami.
Jej kolana się ugięły i gdyby nie jego uchwyt na jej biodrze, upadłaby. Wsunął swoje kolano między jej uda jako dodatkowe wsparcie, na wypadek gdyby potrzebował rąk gdzie indziej.
"Czego chcesz?" zapytała.
Jego usta musnęły jej szyję, a ona jęknęła, gdy przyjemność, którą przyniosły jego usta, rozlała się między jej nogami.
"Twojego imienia," wyszeptał. "Twojego prawdziwego imienia."
"Dlaczego to takie ważne?" zapytała, po raz pierwszy ujawniając, że jego przypuszczenie było trafne.
Zaśmiał się cicho przy jej obojczyku. "Żebym wiedział, jakie imię wykrzyczeć, gdy znów w ciebie wejdę."


Genevieve przegrywa zakład, na którego spłatę nie może sobie pozwolić. W ramach kompromisu zgadza się przekonać dowolnego mężczyznę, którego wybierze jej przeciwnik, aby poszedł z nią do domu tej nocy. Nie zdaje sobie sprawy, że mężczyzna, którego wskaże przyjaciółka jej siostry, siedzący samotnie przy barze, nie zadowoli się tylko jedną nocą z nią. Nie, Matteo Accardi, Don jednej z największych gangów w Nowym Jorku, nie robi jednonocnych przygód. Nie z nią.
Związana z jej Alfa Instruktorem

Związana z jej Alfa Instruktorem

884.4k Wyświetlenia · Zakończone · Marina Ellington
Jestem Eileen, wyrzutkiem w akademii zmiennokształtnych, tylko dlatego, że nie mam wilka. Jedynym, co mnie ratuje, jest wrodzony talent do uzdrawiania, dzięki któremu przyjęto mnie do Działu Uzdrowicieli. Aż pewnej nocy, w zakazanym lesie, znalazłam nieznajomego na skraju śmierci. Wystarczył jeden dotyk i coś pierwotnego pękło między nami. Tamta noc związała mnie z nim w sposób, którego nie potrafię odwrócić.

Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.

Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Przewodnik Zabójcy po Liceum

Przewodnik Zabójcy po Liceum

81.1k Wyświetlenia · Zakończone · Abigail Hayes
Moje imię kiedyś szeptano ze strachem przez dyktatorów. Teraz wyśmiewają je cheerleaderki.

Jestem – a raczej byłem – Phantom. Zabijałem dla pieniędzy i byłem w tym najlepszy. Ale mój plan emerytalny został nagle przerwany przez ciemność, której nigdy nie widziałem nadchodzącej.

Los, jak się zdaje, ma pokręcone poczucie humoru. Zostałem reinkarnowany w ciało Raven Martinez, licealistki z życiem tak tragicznym, że moja dawna praca wygląda przy tym jak wakacje.

Teraz muszę zmagać się z kartkówkami, burzą hormonów i hierarchią prześladowców, którzy myślą, że rządzą światem.

Zepchnęli starą Raven do śmierci. Ale zaraz nauczą się bardzo bolesnej lekcji: Nie zagania się żmii w kąt, chyba że jesteś gotów na ugryzienie.

Liceum to piekło. Na szczęście dla mnie, jestem diabłem.
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

248.7k Wyświetlenia · W trakcie · Lila
— Żadnego wilka. Żadnej rodziny. Nieszkodliwa. Użyteczna. W chwili, gdy z nią skończę, tytuł Luny będzie twój.

Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.

Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.

A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.

Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.

Więc Eira przestała płakać.

Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.

Mylił się.

Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.

A Sebastian nie wiedział nic.

Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.

Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.

Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.

Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.

Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.

Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:

— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.

— Jest moją Luną.
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

801.4k Wyświetlenia · Zakończone · Emma Blackwood
Wszyscy wokół myślą, że Lily to tylko naiwna dziewczyna z prowincji, która za wszelką cenę próbuje wżenić się w fortunę. Oj, nawet nie zdają sobie sprawy, jak grubo się mylą.

Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.

Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.

Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.

Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.

Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.

Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Twardzielka w Przebraniu

Twardzielka w Przebraniu

534.8k Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
"Wszyscy won," rozkazałam przez zaciśnięte zęby. "Natychmiast."
"Jade, muszę sprawdzić twoje—" zaczęła pielęgniarka.
"WON!" warknęłam z taką siłą, że obie kobiety cofnęły się w stronę drzwi.

Kiedyś bała się mnie Organizacja Cienia, która nafaszerowała mnie narkotykami, by skopiować moje zdolności w bardziej kontrolowaną wersję. Uciekłam z ich więzów i wysadziłam cały ich obiekt, gotowa umrzeć razem z moimi porywaczami.

Zamiast tego obudziłam się w szkolnej izbie chorych, z kobietami kłócącymi się wokół mnie, ich głosy rozdzierały mi czaszkę. Mój wybuch zamroził je w szoku — najwyraźniej nie spodziewały się takiej reakcji. Jedna z kobiet zagroziła, wychodząc: "Porozmawiamy o tym zachowaniu, jak wrócisz do domu."

Gorzka prawda? Odrodziłam się w ciele otyłej, słabej i rzekomo głupiej licealistki. Jej życie jest pełne dręczycieli i prześladowców, którzy uczynili jej egzystencję koszmarem.

Ale oni nie mają pojęcia, z kim teraz mają do czynienia.

Nie przeżyłam jako najgroźniejsza zabójczyni na świecie, pozwalając komukolwiek sobą pomiatać. I na pewno nie zamierzam zacząć teraz.
Po Romansie: W Ramionach Miliardera

Po Romansie: W Ramionach Miliardera

1m Wyświetlenia · W trakcie · Louisa
Od pierwszego zauroczenia do przysięgi małżeńskiej, George Capulet i ja byliśmy nierozłączni. Ale w naszym siódmym roku małżeństwa, on zaczął romansować ze swoją sekretarką.

W moje urodziny zabrał ją na wakacje. Na naszą rocznicę przyprowadził ją do naszego domu i kochał się z nią w naszym łóżku...

Zrozpaczona, podstępem zmusiłam go do podpisania papierów rozwodowych.

George pozostał obojętny, przekonany, że nigdy go nie opuszczę.

Jego oszustwa trwały aż do dnia, kiedy rozwód został sfinalizowany. Rzuciłam mu papiery w twarz: "George Capulet, od tej chwili wynoś się z mojego życia!"

Dopiero wtedy panika zalała jego oczy, gdy błagał mnie, żebym została.

Kiedy jego telefony zalały mój telefon później tej nocy, to nie ja odebrałam, ale mój nowy chłopak Julian.

"Nie wiesz," zaśmiał się Julian do słuchawki, "że porządny były chłopak powinien być cichy jak grób?"

George zgrzytał zębami: "Daj mi ją do telefonu!"

"Obawiam się, że to niemożliwe."

Julian delikatnie pocałował moje śpiące ciało wtulone w niego. "Jest wykończona. Właśnie zasnęła."
Niezłomna Przysięga

Niezłomna Przysięga

228.2k Wyświetlenia · Zakończone · Lin Daniels
Gdy podboss mafii, Vincent DiCassio, poślubia Lily — kobietę, z którą został zmuszony się ożenić w ramach rozejmu między rodzinami przestępczymi — nigdy nie spodziewał się, że odważy się podważyć jego kontrolę. Ale Lily nie jest tylko naiwną panną młodą, za jaką ją brał. Małżeństwo na mocy kontraktu zamienia się w pole bitwy o władzę; Vincent doprowadza ją do granic wytrzymałości, wystawiając na próbę nie tylko jej determinację, lecz także jej najciemniejsze pragnienia. Gdy ich relacja zaczyna się zmieniać, czy Lily całkowicie mu się podporządkuje, czy też zerwie kajdany kontroli, którymi tak usilnie próbował ją spętać?
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

891.9k Wyświetlenia · Zakończone · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.