Rozdział Sto dziewięćdziesiąt siedem

Maria zerwała się na nogi, krzesło zgrzytnęło o podłogę. "Nie masz pojęcia, o czym mówisz!"

"Naprawdę?" Keira pozostała siedząca, jej głos był śmiertelnie spokojny. "To wytłumacz mi, dlaczego krążyłaś wokół Aleksieja jak sęp odkąd tu przyjechałam. Dlaczego każda nasza rozmowa to twoje próby podważen...