Rozdział 166 Vampire Luna

Starzec opuścił wzrok na pusty kubek po kawie, a jego szorstkie, poorane bliznami dłonie obwodziły palcami wytarty ceramiczny rant. Na jego zniszczonej twarzy pojawił się miękki, daleki wyraz, zastępując wcześniejszy ostry błysk spojrzenia cichym, zalegającym smutkiem.

— Juliana... — mruknął, a jeg...