Rozdział 55 Rozdział 55

Moje oczy rozszerzyły się do rozmiarów spodków, a puls walił mi o żebra jak uwięziony bęben. Wpatrywałam się w ciemną, gnijącą tkankę wokół jego klatki piersiowej w absolutnym niedowierzaniu, a głos drżał mi, gdy słowa na siłę przeciskały się przez gardło. — Czekaj... ty nosisz te srebrne pociski w ...