Rozdział 77 77

– Czekaj… czy to naprawdę jest to, o czym myślę?

Oczy niemal wyszły mi z orbit, gdy dowódca straży odpiął mosiężne zapięcia kufra i odchylił wieko do tyłu. W środku, na posłaniu z czarnego aksamitu, spoczywało mniejsze pudełko wykute z czystego, litego złota, lśniące tak oślepiająco w ostrym popołu...