Rozdział 75 Naprawdę jesteśmy teraz w filmie na całe życie, co?

W głośniku śmiech Carla zabrzmiał cienko, jak darcie papieru. „Ładna próba, skarbie” — powtórzył, ale w jego głos wkradła się ostra nuta. — „Myślisz, że nie wiem, co robisz? Myślisz, że nie wiem, kto siedzi tam z tobą w tej chwili?”

Amelia nawet się nie poruszyła. „Carl—”

„Grasz na czas” — warknął...