Rozdział 185 Pierścień pamięta

Idę po schodach w jej stronę.

Moja ciemna, aksamitna suknia wlecze się po kamieniu śliskim od krwi, a moje buty uderzają o marmur w równym, niespiesznym rytmie. Za mną Rhydan zmusza się, by stanąć na nogi. Chwieje się, krew kapie mu z brody na podartą koszulę, ale trzyma złote oczy utkwione w gardl...