Rozdział 27 Czego Rhydan nie robi

Nie płaczę.

Nie tam, nie przy nich wszystkich, nie wtedy, gdy śmiech Sery niesie się do mnie gdzieś od stołu z napojami, przy którym już zebrały się dwie jej koleżanki, już szepczą, już przerabiają to, co właśnie się stało, na historię, która będzie się za mną ciągnąć przez każdy korytarz tej szkoł...