Rozdział 62 Co Corvyn już wie

Nie śpię.

Siedzę na skraju łóżka w ciemności i patrzę, jak niebo za naszym oknem przechodzi z czerni w szarość, czekając na moment, kiedy będę mogła dotrzeć do gabinetu Corvyn, nie wyglądając jak ktoś, kto kompletnie postradał zmysły, zjawiając się o czwartej nad ranem.

Dara porusza się po drugiej...