Rozdział 84 Godziny między

Przez długi czas po tym w ogóle się do mnie nie odzywa.

Stoi przy oknie odwrócony plecami, z dłońmi zaciśniętymi po bokach, a ja siedzę na skraju jego łóżka i obserwuję jego ramiona, i nie próbuję wypełniać tej przestrzeni słowami, bo nie ma słów na tę szczególną ciszę chłopaka, któremu właśnie pow...