Rozdział 89 Kruche światło

Budzę się, czując jego zapach.

To pierwsze, co zauważam, zanim dotrze do mnie światło albo chłód, albo wspomnienie jarzącej się komnaty. To woń sosnowych igieł i czegoś ciemnego, ciepłego, jak kamień wygrzany na słońcu, i jest wszędzie. Jest w poduszce pod moją głową i w ciężkim wełnianym kocu prze...