Rozdział sto szósty - Spalaj to, co było

Kalen nie mówił. Pozwolił jej płakać, aż jej szlochy zamieniły się w drżące wydechy, a jej pięści, które wcześniej kurczyły się w agonii na jego piersi, rozluźniły się.

Odsunął się tylko na tyle, by na nią spojrzeć, delikatnie trzymając jej szczękę, co nie pasowało do żaru wciąż tlącego się w jego ...