Rozdział 30

Poranek w końcu nadszedł, a razem z nim łupiący kac i pusty żołądek. Pamiętałam, jak w środku nocy obudziłam się tylko po to, żeby rzygać, a Draven stał nade mną i patrzył na mnie jak jastrząb. Zaraz potem z powrotem wpadłam do łóżka, zbyt wykończona, żeby utrzymać oczy otwarte choćby sekundę. Teraz...