Rozdział 113 - Zniknął?

Dom czuł się jak klatka.

Każda sekunda, która mijała, drażniła moje nerwy jak pazury na kamieniu. Udało mi się bezpiecznie wprowadzić wszystkich do środka — młode tuliły się do matek, wojownicy rozstawieni w holu, napięci i czekający. Powietrze było gęste od strachu, od zamieszania. Stado czuło, że...