Rozdział 9 9

„Rufus!” Osłaniam oczy przed blaskiem odbijającym się od tafli wody. Jakaś biedna wiewiórka zaraz będzie miała najgorszy dzień w swoim życiu.

A potem widzę, do czego — do kogo — Rufus pędzi.

Serce mi zamiera.

„Nie.” To wyszeptane słowo jest mniej ostrzeżeniem, bardziej niedowierzaniem, że to napr...