Rozdział 28

Perspektywa Fiony

„Fiona…”

Kelly podbiegła do mnie, jej głos wciąż drżał, a jednak brzmiała w nim niespotykana dotąd stanowczość. — Dobrze… dobrze, pójdę z tobą.

Na te słowa moje serce, dotąd twarde jak żelazo, nagle szarpnęło się, a do oczu napłynęło mi coś nieopisywalnego — ból zmieszany z ciep...