Rozdział 148 017

HAZEL była dość szybka, żeby złapać lecącego chłopca w pół lotu, a jej ramiona instynktownie owinęły się wokół niego. Uderzenie cofnęło ją o krok, ale i tak się roześmiała, a na jej zmęczonej, lecz niezaprzeczalnie pięknej twarzy rozlał się szeroki uśmiech.

— Hej, mały mnichu — powiedziała czule, g...