Rozdział 228 097

Poranne słońce wlewało się do butiku, kładąc złoty blask na wypolerowanych ekspozycjach. Ryan właśnie z namaszczeniem poprawiał kapelusz na manekinie — tak, żeby siedział idealnie — gdy za jego plecami odezwał się znajomy głos.

— Ryan!

Obrócił się gwałtownie, a na jego ustach pojawił się mały uśmi...