Rozdział 50 050

VIVIAN zamarła, jakby podłoga pod jej stopami nagle się przechyliła. To pytanie spadło na nią jak zimna dłoń wymierzona w policzek i przez chwilę musiała się pozbierać. Podniosła się na łokciach, brwi ściągnęły jej się w uparty, twardy rys, po czym nabrała długiego tchu i spojrzała mu prosto w oczy....