Rozdział 116

Perspektywa Vivian

Z jedną ręką wsuniętą pod moje plecy, a drugą zahaczoną pod kolanami, szedł pewnym krokiem w stronę parkingu.

— Dylan. — Ściszyłam głos i poruszyłam się odrobinę. — Postaw mnie.

Nawet na mnie nie spojrzał. Szedł bez pośpiechu, a śnieg na jego płaszczu topniał tak szybko, ja...