Rozdział 12

POV Dylana

Spotkanie siedziało we mnie jak drzazga pod skórą — niby mała rzecz, a nie da się jej namierzyć ani wyciągnąć.

Kilka dni później ten obraz wracał bez ostrzeżenia — jej mina, ta umowa rozwodowa na stole i cisza, kiedy wyszła. Wchodziło mi to w głowę i nie chciało puścić, psując humor...