Rozdział 153

Perspektywa Hazel

Wciąż czekałam na moment, żeby jakoś wejść w rozmowę — ale im dłużej słuchałam, tym mocniej docierało do mnie, że oni działali na takim poziomie, że nie było tam żadnej szczeliny. Nigdzie, gdzie dałoby się postawić nogę.

Raz otworzyłam usta i zaraz je zamknęłam.

Jakąś god...