Rozdział 223

Perspektywa Vivian

Zmarszczyłam brwi, wstałam i powiedziałam lodowato:

— Co ty tu robisz?

Zanim Dylan zdążył się odezwać, Allen wychylił głowę zza namiotu, szczerząc się od ucha do ucha:

— Mamusiu, to ja poprosiłem tatusia, żeby przyjechał. Bałem się, że w nocy może nie być bezpiecznie, a ...