Rozdział 36

Perspektywa Dylana

Mówiła cicho, a spojrzenie miała nieruchome — czyste i zimne jak ostrze.

Odstawiłem szklankę i nie odpowiedziałem od razu.

W salonowym kominku wciąż trzaskał ogień, a gdzieś nad nami co jakiś czas skrzypiały kroki. To nie był ani czas, ani miejsce, żeby wywlekać wszystko...