Rozdział 30

„To Sebastian.”

Głos brzmiał jak głos jej najstarszego brata, ale paranoja Gabriela już zdążyła zasiać w Vivian niepokój. Zrobiła kilka kroków w stronę drzwi i zawahała się.

„Skąd mam mieć pewność, że to naprawdę ty?” zawołała w końcu, krzywiąc się na to, jak dziecinnie się czuła, potrzebując pot...