Zabójcza cisza (zakończone)

Zabójcza cisza (zakończone)

Terra Matthews · Zakończone · 215.4k słów

853
Gorące
38.2k
Wyświetlenia
2.8k
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

Siedemnastolatnie poszukiwania zaginionej kobiety kończą się dopiero wtedy, gdy odnalezione zostają jej szczątki. Jednak na pogrążoną w żałobie rodzinę czeka kolejny cios: kobieta była w ciąży i zdążyła urodzić córkę.

Szesnastoletnia dziś Vivian po raz pierwszy spotyka swoją biologiczną rodzinę, ale wcale nie pali się do tego, żeby ich bliżej poznać. W jej przeszłości kryje się zbyt wiele tajemnic – takich, które obróciłyby rodzinę przeciwko niej, gdyby kiedykolwiek wyszły na jaw.

Rodzina Vivian również coś ukrywa. Ich sekrety zderzają się z tymi, o których dziewczyna za nic w świecie nie chce mówić. Gdy ich dwa światy zaczynają się ze sobą mieszać, Vivian musi zdecydować, czy może im powierzyć swoją przeszłość, czy potrafi zaakceptować, kim naprawdę są, i czy „rodzina” w ogóle ma dla niej jakiekolwiek znaczenie.

Rozdział 1

Rzeczy miały się naprawdę nieźle, jeśli chodzi o tegoroczny bal charytatywny.

Co roku w tygodniu poprzedzającym imprezę zawsze coś szło nie tak, wywołując istny sajgon i desperackie próby poskładania wszystkiego do kupy, zanim nadejdzie wielki dzień.

Samuel Devreaux obserwował swoich ludzi, jak sortowali dostarczone już wcześniej materiały, tak żeby w dniu imprezy mogli od razu zacząć wszystko rozstawiać, nie przeszkadzając przy tym urodzinom, które miały rezerwację sali aż do wczesnego popołudnia tego samego dnia.

Będzie ciasno: tylko dwie godziny na całkowite ogarnięcie sali i przygotowanie jej na bal. Ale Samuel wiedział, że jego ekipa działa sprawnie. Zdążą z zapasem kilku minut, jeśli on będzie miał w tej sprawie coś do powiedzenia.

Z głośnika telefonu dobiegły pierwsze takty motywu z „Law & Order”, a Samuel zerknął w dół, wyciągając komórkę z kieszeni. Wiedział, jeszcze zanim spojrzał na ekran, że dzwoni jego prawnik, Charles Montague.

– Słucham? – rzucił, gdy tylko połączenie się zestawiło i przyłożył aparat do ucha.

– Samuel – przywitał go prawnik, głosem, jakby wypalał dwie paczki dziennie, choć w rzeczywistości nigdy nawet nie tknął papierosa. – Jesteś w Bolivarze?

– A gdzie niby miałbym być? – odparł Samuel prawie znudzonym tonem, jednocześnie unosząc rękę, żeby skorygować kogoś, kto ustawiał krzesła w złym miejscu magazynu. Miały być ostatnią rzeczą rozkładaną w sali balowej, więc powinny stać na samym końcu, pod ścianą.

– A, dobrze, dobrze. Muszę z tobą porozmawiać – na osobności – jak przyjadę.

To zdanie natychmiast podrapało Samuela w ciekawość.

– W jakiej sprawie? – zapytał. W głowie przelatywało mu właśnie kilka możliwych powodów takiej nagłej wizyty.

Jako właściciel kilku luksusowych hoteli i ekskluzywnych restauracji, Samuel miał na koncie zarówno świetną, jak i fatalną prasę. Od mniej więcej dekady musiał się użerać z pozwami o zniesławienie – ludzie rozpuszczali plotki, że jest zamieszany w przestępcze podziemie, które rzekomo po cichu rządzi miastem.

Nie miało znaczenia, że technicznie rzecz biorąc nie był częścią tego podziemia, tylko jednym z tych, którzy naprawdę nim kierowali; plotki trzeba było dławić w zarodku, a dobre imię trzymać w nieskazitelnym stanie, jeśli chciał dalej bez przeszkód robić tu interesy.

Policja lubiła go ciągnąć za język w sprawie różnych przestępstw, ale Charles perfekcyjnie robił za tarczę. Zawsze pilnował, żeby gliniarze nie wpadli na nic, na co natknąć się nie powinni.

Prawnik był rekinem, i właśnie dlatego Samuel płacił mu nie tylko sowitą stałą stawkę, ale i znacznie więcej. Dobry prawnik to była podstawa dla kogoś na jego poziomie i nie zamierzał na tym oszczędzać.

– Będę za dziesięć minut – oznajmił Charles swojemu klientowi, po czym się rozłączył.

Marszcząc brwi, Samuel popatrzył jeszcze przez chwilę na ekran telefonu, po czym wsunął go z powrotem do kieszeni.

Przesunął wzrokiem po całym pomieszczeniu, po czym skinieniem głowy przywołał jedną z bardziej doświadczonych pracownic.

– Tak, proszę pana? – spytała, stając przed nim na baczność, z dłońmi splecionymi za plecami.

– Claudia, tak?

Zauważył, jak jej policzki delikatnie różowieją, i powstrzymał się przed lekkim uśmiechem. Znajomość imion ludzi pracujących dla niego – zarówno po legalnej, jak i tej drugiej stronie interesów – była częścią wizerunku, który przez lata budował wokół postaci Samuela Devreaux, znanego światu.

– T-tak, proszę pana, to ja.

– Dobrze. Zostawiam panią tutaj odpowiedzialną. Proszę dopilnować, żeby wszystko było dobrze posegregowane, bo inaczej cały montaż zamieni się w katastrofę.

– Oczywiście, proszę pana. Dziękuję.

Samuel obdarzył kobietę ciepłym uśmiechem, mijając ją i wychodząc z magazynu. Dopiero kiedy upewnił się, że nikogo w pobliżu nie ma, pozwolił, by uśmiech zniknął, zastąpiony bardziej naturalnym dla niego, obojętnym wyrazem twarzy.

Jego życie, przynajmniej na papierze, wyglądało świetnie – interesy radziły sobie znakomicie, a jego dzieci były już prawie wszystkie dorosłe i, na ogół, trzymały się z daleka od kłopotów. A jednak w środku czuł pustkę, jakby nic z tego tak naprawdę nie miało znaczenia.

Każdego dnia zakładał na twarz całe mnóstwo masek, żeby nikt się nie domyślił, że został z niego tylko pusty, dźwięczący skorupiasz po człowieku, którym kiedyś był. Ojciec, szef, bandyta, przedsiębiorca… po prawie dwóch dekadach noszenia te maski były bez skazy, dopracowane jak dobrze skrojony garnitur.

Prawie dwie długie, męczące, rozdzierające dekady.

Z rękami wsuniętymi teraz w kieszenie spodni Samuel czekał na windę, która miała zawieźć go do gabinetu na siódmym piętrze.

Prawdę mówiąc miał biuro też na parterze, takie „oficjalne” — do spotkań z ważnymi ludźmi z zewnątrz. Ale to na siódmym piętrze służyło do… bardziej wrażliwych rozmów. Skoro Charles wyraźnie powiedział „na osobności”, lepiej było skorzystać z miejsca stworzonego do delikatnych, poufnych spraw.

Samuel ledwo zdążył usiąść za wielkim, dębowym biurkiem, kiedy ktoś zapukał do drzwi. Odchylając się lekko na oparcie fotela, zerknął na podgląd z kamery skierowanej na wejście do gabinetu i zauważył, że Charles przyszedł wcześniej, niż zapowiadał.

„Proszę,” rzucił Samuel, pochylając się nad biurkiem i splatając dłonie. Oparł podbródek tuż nad skrzyżowanymi palcami i skinął prawnikowi głową, gdy tamten wszedł do środka.

Charles Montague był w połowie czterdziestki, jak na faceta raczej niski i trochę przy kości. Włosy posiwiały mu już w wieku dziewiętnastu lat, trzymał je więc krótko przycięte, porządne, bez ekstrawagancji. „Dziękuję, że znalazł pan dla mnie czas tak z dnia na dzień,” powiedział prawnik do swojego klienta, siadając naprzeciwko Samuela.

„O co chodzi, Charles? Mam teraz urwanie głowy.”

„Rozumiem, Samuel,” odparł Charles, wyciągając z kieszeni lnianą chusteczkę i osuszając nią pot, który zebrał mu się wokół szyi. Dwaj mężczyźni od lat byli na ty, ich relacja w zasadzie ocierała się już o przyjaźń, choć żaden z nich nie nazwałby tego głośno. „Ale z tym nie mogłem czekać.”

Minuta milczenia rozciągnęła się między nimi jak guma do żucia, zanim Samuel uniósł brwi. „No?” Zauważył, że jego prawnik wygląda na skrępowanego, wręcz nieswojo, jakby sprawa, z którą przyszedł, dusiła go od środka.

„Nie bardzo wiem, jak to ująć, więc powiem wprost,” westchnął w końcu Charles, kładąc skórzaną aktówkę na kolanach. Wyjął z niej dwie teczki z brązowego kartonu, po czym odsunął aktówkę na bok, obok krzesła. „Miesiąc temu znaleziono niezidentyfikowane szczątki, a teraz udało się ustalić, że należą do Annie Devreaux.”

Kiedy Charles mówił, położył pierwszą teczkę na biurku Samuela, ale klient znieruchomiał w fotelu w momencie, gdy padło imię jego zaginionej żony.

Siedemnaście lat temu zniknęła bez śladu. Dopiero co los obdarzył ich trzecim synem, kiedy to się stało. Samuel poderwał wtedy na nogi wszystkich. Wykorzystał każdą, absolutnie każdą znajomość, jaką przez lata sobie wyrobił — wciągnął w to nawet policję — i ostatecznie nie miał w ręce nic. Zero. Pustkę.

Kobieta jakby zapadła się pod ziemię.

Plotek było pod dostatkiem: że uciekła, że mąż ją zabił, zwłaszcza gdy po jej zniknięciu coraz głośniej szeptano o powiązaniach Samuela z przestępczym półświatkiem. Ale nikt nie był w stanie niczego udowodnić. Sprawa od lat była lodowato zimna, choć Samuel wciąż trzymał na niej ludzi, kazał drążyć, pytać, szukać.

Annie była dla niego całym światem. Kocham cię — to były dla niej zawsze za słabe słowa; nawet teraz nie potrafiłby ubrać tego w język, który by wystarczył. Jej zniknięcie złamało go doszczętnie, zostawiając po dawnym Samuelu jedynie pustą, pękniętą skorupę.

Ich trzej synowie zostali bez matki i bez odpowiedzi, dokąd odeszła. Jemu samemu przyszło wychowywać ich tak, jak — jego zdaniem — Annie by tego chciała. I w głębi duszy ciągle się bał, że zawodzi i ją, i chłopców.

A teraz, po tylu latach, słysząc, że znaleziono jej szczątki — że ona naprawdę nie żyje — czuł cholernie gorzki smak ulgi.

Dawało mu to domknięcie, jakieś zamknięcie historii jej zniknięcia. Tylko że niewiele więcej. Zniknęła, bo od razu umarła? Czy stało się to później?

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Witaj w Piekle

Witaj w Piekle

408.1k Wyświetlenia · Zakończone · Williane Kassia
Był zaręczony. Prosto.
Zwyczajny mężczyzna z jasną przyszłością przed sobą.
Ale jedno zdradzenie wystarczyło, by wszystko się rozpadło.

Wrobiony przez kobietę, którą kochał, i własnego brata, został skazany i wrzucony do najgorszego miejsca, jakie można sobie wyobrazić: do więzienia, gdzie nie ma zasad—i gdzie niebezpieczeństwo ma imię, twarz… i głodne oczy.

Teraz dzieli celę z najbardziej przerażającym człowiekiem w całym zakładzie.

Dominujący. Intensywny. Obsesyjny.

I chce go.

Nie z miłości.
Nie z litości.
Ale z czystego, bezwzględnego pożądania.

W świecie bez praw, bez ucieczki i bez nikogo, kto mógłby go uratować, staje się królikiem dla wilka—uległym jego dotykowi, więźniem przyjemności… i całkowicie niezdolnym do oporu.

Bo czasami to właśnie potwór wie dokładnie, jak sprawić, byś poczuł się żywy.
Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

Zakochać się w motocykliście: Dziewczyna wiceprezesa

97.8k Wyświetlenia · Zakończone · Lily S.W
– Czujesz to, Wren? Tę siłę między nami?
Jego oczy ciemnieją, uciekają na moje usta.
– To jest popieprzone. Twój brat poderżnąłby mi gardło tylko za to, że stoję tak blisko. Ale powiedz mi, ptaszyno – jego oddech muska moją skórę – trzęsiesz się, bo mnie nienawidzisz… czy dlatego, że pragnęłaś tego tak samo mocno jak ja?

Wren była pewna, że zakopała chaos Nowego Orleanu na zawsze – kluby, lojalności wyżarte krwią, facetów, którzy żyli i ginęli w swoich skórzanych barwach.
Seattle dało jej wszystko, o czym kiedykolwiek marzyła: wolność, miłość, przyszłość.

Jednak jedna zdrada wszystko rozsypuje.

Ściągnięta do domu przez tragedię, Wren trafia pod czujne oko Ezry Jaxa – wiceprezesa Raven Reapers MC i najlepszego kumpla jej brata. Jest wkurzający, niebezpieczny i zdecydowanie zbyt kuszący jak na faceta, którego nie powinna nawet tknąć.

Im mocniej Wren zostaje wciągnięta z powrotem w jego świat, tym wyraźniej widzi, że nic w jej przeszłości – ani w samym Ezrze – nie jest takie, jak sobie wmawiała.

W chaosie gangowych wojen, narastających długów i starych zdrad on staje się jedyną stałą. Im mocniej Wren z nim walczy, tym bardziej w niego wpada. A im mocniej on ją odpycha, tym bardziej śmiertelne staje się jego przyciąganie.

Bo w tym świecie miłość nie jest słodka.
Jest brutalna. Krwawa.
I prędzej czy później złamie ich oboje.

Kiedy lojalność znaczy wszystko, a miłość może kosztować życie, czy Wren zaryzykuje serce dla jedynego mężczyzny, którego nigdy nie miała pokochać?
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.3m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Serenada Wilkołaka

Serenada Wilkołaka

21.2k Wyświetlenia · Zakończone · DizzyIzzyN
Ekran LCD na arenie pokazywał zdjęcia siedmiu wojowników z Klasy Alfa. Tam byłam ja, z moim nowym imieniem.
Wyglądałam silnie, a mój wilk był absolutnie przepiękny.
Spojrzałam w stronę, gdzie siedziała moja siostra, a ona i reszta jej paczki mieli na twarzach zazdrosną wściekłość. Potem spojrzałam w górę, gdzie byli moi rodzice, a oni wpatrywali się w moje zdjęcie, jakby samym wzrokiem mogli podpalić wszystko dookoła.
Uśmiechnęłam się kpiąco, a potem odwróciłam się, by stawić czoła mojemu przeciwnikowi, wszystko inne zniknęło, liczyło się tylko to, co było tutaj, na tej platformie. Zdjęłam spódnicę i kardigan. Stojąc w samym topie i rybaczkach, przyjęłam pozycję bojową i czekałam na sygnał do rozpoczęcia -- do walki, do udowodnienia, i by już się nie ukrywać.
To będzie zabawa. Pomyślałam, z uśmiechem na twarzy.

Tylko dla dorosłych: zawiera wulgaryzmy, seks, przemoc i brutalność
Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

Jego Odrzucona Luna, Obsesja Rywala

226.2k Wyświetlenia · W trakcie · Lila
— Żadnego wilka. Żadnej rodziny. Nieszkodliwa. Użyteczna. W chwili, gdy z nią skończę, tytuł Luny będzie twój.

Eira Crawford usłyszała te słowa zza drzwi gabinetu swojego męża.

Przez cztery lata była ukrytą partnerką Sebastiana Hale’a. Prowadziła jego dom, zabawiała jego krewnych, sprzątała po jego bałaganach i żyła z trzech tysięcy dolarów, które dawał jej co miesiąc, jak z jałmużny. Nawet kupno nowego płaszcza wymagało tłumaczeń.

A dla swojej pierwszej miłości mimochodem przygotował trzysta tysięcy dolarów na finansowanie badań.

Dla Sebastiana Eira była niczym więcej niż Omegą bez wilka z domu dziecka. Cichą, posłuszną żoną bez watahy, bez władzy i bez wartości innej niż ta, że da się ją wykorzystać. Nigdy publicznie nie przedstawił jej jako swojej Luny. Jego rodzina traktowała ją jak służącą. Jego ukochana kpiła z niej jako z kobiety, która potrafi przetrwać tylko wtedy, gdy uczepi się Alfy.

Więc Eira przestała płakać.

Nagrała romans, złożyła wniosek o rozwiązanie więzi partnerskiej i położyła przed Sebastianem papiery rozwodowe. Nawet wtedy uznał, że urządza scenę. Podpisał bez wahania, pewien, że wróci na kolanach, kiedy zrozumie, że nikt inny nie zechce porzuconej Omegi bez wilka.

Mylił się.

Kobieta, którą zostawił w domu przy zlewie, była inżynierką elektryczką po Stanfordzie. „Bezużyteczna” żona, którą ignorował, była ukrytą główną inżynierką stojącą za krajowym projektem samodzielnie opracowanego układu scalonego. Jej działania były objęte klauzulą tajności. Jej zniknięcie mogło zaalarmować władze federalne. Jej nazwisko — gdyby wyszło na jaw — wystarczyłoby, by wstrząsnąć całym środowiskiem naukowym.

A Sebastian nie wiedział nic.

Gdy wyszła z jego domu, nie zabierając nic poza wolnością, Eira przecięła się z Killianem Sterlingiem, najzimniejszą i najpotężniejszą Alfą na północy. Nie znał jeszcze jej imienia, ale jego wilk rozpoznał w niej coś, czego wszyscy inni nie dostrzegli.

Tymczasem Sebastian w końcu zrozumiał, że Eira nie blefuje.

Przeczesał całe miasto jak szaleniec. Po raz pierwszy od czterech lat publicznie nazwał ją swoją żoną. Zażądał, by wróciła. Błagał o kolejną szansę.

Ale wtedy Eira już nie czekała w jego domu.

Siedziała przy stole w jadalni watahy Sterlingów, ubrana z cichą pewnością siebie, a obok niej stała najbardziej budząca strach Alfa w Ameryce Północnej.

Na oczach wszystkich Killian Sterling położył dłoń na jej plecach i powiedział chłodno:

— Eira nie jest niczyją porzuconą Omegą.

— Jest moją Luną.
Uciekinierka Prezesa MC

Uciekinierka Prezesa MC

173.2k Wyświetlenia · Zakończone · Allison Slaughter
Rina Blakely wychowano w przekonaniu, że pieniądze potrafią rozwiązać wszystko. Urodzona w zamożnej rodzinie z wyższej klasy średniej, miała przed sobą wszystkie możliwości, jakie może dać życie — aż do nocy, gdy zginęli jej rodzice, a mężczyzna, z którym była zaręczona, pokazał swoje prawdziwe oblicze.

Kontrolujący. Brutalny. Opętany obsesją.

W noc, gdy próbował ją zabić, Rina zniknęła.

Nie mając nic poza ubraniem na sobie i fałszywym nazwiskiem, ucieka na drugi koniec kraju, trafiając na bezlitosne pustynie Nowego Meksyku. Spłukana i zdesperowana, podejmuje pracę jako tancerka w Devil’s Den, osławionym klubie ze striptizem, gdzie rządzi gotówka, a pytań się nie zadaje.

Przysięga sobie, że odejdzie, gdy tylko odłoży dość pieniędzy.

Wtedy przez drzwi wchodzi Max Torres.

Jako bezwzględny prezydent motocyklowego klubu Sons of Doom Max przez lata budował braterstwo, którego boją się w całym południowym zachodzie. Nie miesza interesów z kobietami i na pewno nie wdaje się w nic ze striptizerkami.

Dopóki nie pojawia się Rina.

Piękna tancerka o nawiedzonym spojrzeniu coś ukrywa, a każdy instynkt podpowiada Maxowi, że grozi jej niebezpieczeństwo. Kiedy mężczyzna, który na nią poluje, wreszcie ją namierzy, odkryje jedną brutalną prawdę.

Rina Blakely mogła uciec przed jednym potworem…

Ale teraz jest pod ochroną jeszcze groźniejszego.
Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

Sekretarko, Czy Chcesz Się Ze Mną Przespać?

509.4k Wyświetlenia · Zakończone · miribaustian
Dla Alejandra, potężnego CEO — bogatego, przystojnego, bezczelnego kobieciarza, przyzwyczajonego, że zawsze stawia na swoim — było to jak kubeł zimnej wody, że jego nowa sekretarka odmówiła pójścia z nim do łóżka, kiedy każda inna kobieta padała mu do stóp.

Może dlatego żadna z nich nie wytrzymywała dłużej niż dwa tygodnie. Szybko mu się nudziły. Ale Valeria powiedziała „nie” i to tylko sprawiło, że zaczął gonić ją jeszcze zawzięciej, kombinując coraz to inne sposoby, żeby dostać to, czego chciał — nie rezygnując przy tym ze swoich rozrywek z innymi kobietami.

Nawet nie zauważył, kiedy Valeria stała się jego prawą ręką, i potrzebował jej do wszystkiego, jakby bez niej nie potrafił nawet oddychać. Mimo to nie przyznał się, że ją kocha, dopóki ona nie dotarła do swojej granicy i po prostu nie odeszła.
Związana Kontraktem z Alfą

Związana Kontraktem z Alfą

990.9k Wyświetlenia · Zakończone · CalebWhite
Moje idealne życie rozpadło się w jednym uderzeniu serca.
William — mój niesamowicie przystojny, bogaty narzeczony wilkołak, przeznaczony na Deltę — miał być mój na zawsze. Po pięciu latach razem, byłam gotowa stanąć na ślubnym kobiercu i odebrać swoje szczęśliwe zakończenie.
Zamiast tego, znalazłam go z nią. I ich synem.
Zdradzona, bez pracy i tonąca w rachunkach za leczenie mojego ojca, osiągnęłam dno głębiej, niż kiedykolwiek mogłam sobie wyobrazić. Kiedy myślałam, że straciłam wszystko, zbawienie przyszło w formie najbardziej niebezpiecznego mężczyzny, jakiego kiedykolwiek spotkałam.
Damien Sterling — przyszły Alfa Srebrnego Księżycowego Cienia i bezwzględny CEO Sterling Group — przesunął kontrakt po biurku z drapieżną gracją.
„Podpisz to, mała łani, a dam ci wszystko, czego pragnie twoje serce. Bogactwo. Władzę. Zemstę. Ale zrozum to — w chwili, gdy przyłożysz pióro do papieru, stajesz się moja. Ciałem, duszą i wszystkim pomiędzy.”
Powinnam była uciec. Zamiast tego, podpisałam swoje imię i przypieczętowałam swój los.
Teraz należę do Alfy. I on pokaże mi, jak dzika może być miłość.
Niezłomna Przysięga

Niezłomna Przysięga

193.9k Wyświetlenia · Zakończone · Lin Daniels
Gdy podboss mafii, Vincent DiCassio, poślubia Lily — kobietę, z którą został zmuszony się ożenić w ramach rozejmu między rodzinami przestępczymi — nigdy nie spodziewał się, że odważy się podważyć jego kontrolę. Ale Lily nie jest tylko naiwną panną młodą, za jaką ją brał. Małżeństwo na mocy kontraktu zamienia się w pole bitwy o władzę; Vincent doprowadza ją do granic wytrzymałości, wystawiając na próbę nie tylko jej determinację, lecz także jej najciemniejsze pragnienia. Gdy ich relacja zaczyna się zmieniać, czy Lily całkowicie mu się podporządkuje, czy też zerwie kajdany kontroli, którymi tak usilnie próbował ją spętać?
Powstająca Luna

Powstająca Luna

96.7k Wyświetlenia · Zakończone · khholderwrites
Uważali, że jest złamaną omegą.
Mylili się.

Seren została skradziona jako noworodek i wychowana w watasze, która traktowała ją jak rzecz jednorazowego użytku. Bita i więziona, przetrwała, ukrywając swoją siłę — aż bal godów sprawił, że los runął z hukiem w jej życie.

Gdy wrogowie są gotowi sprzedawać cudze życia, a jej przeszłość jest związana z tronem, Seren musi się podnieść… albo zginąć.

Mroczny wilkołaczy romans o władzy, przeznaczeniu i zemście.
Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra

Ups! Wysłałam mojemu szefowi seksta w Sylwestra

241k Wyświetlenia · Zakończone · Bella Silva
— Możesz tu stać i zaprzeczać, ile tylko chcesz — powiedział ochryple tuż przy moim uchu. — Ale ja wiem, jak bardzo byłaś mokra tamtej nocy. Twoja ciasna, mała cipka? Wołała moje imię, kochanie.

— Jesteś chory! Nigdy cię nie chciałam! — wysyczałam przez zęby, nienawidząc tego, jak słabo zabrzmiał mój głos. Nienawidząc tego, że moje ramiona nagle nie miały siły, by go odepchnąć.

I tego, że jakaś część mnie naprawdę go pragnęła, mimo wszystko.

— Zaprzeczaj dalej — mruknął, a jego spojrzenie pociemniało. — To tylko sprawia, że mam jeszcze większą ochotę pochylić cię nad moim biurkiem i wyruchać z ciebie ten pysk.


Kiedy asystentka zarządu Alice Rhodes wysłała swojemu aroganckiemu i nieznośnemu szefowi, Theodore’owi Linden-Hawthorne’owi, seksualną wiadomość podczas firmowej imprezy noworocznej, jej życie całkowicie stanęło na głowie.

Straciła wszystko: narzeczonego, rodzinę i najlepszą przyjaciółkę — a to wszystko przez jedną żenującą pomyłkę. Jakby tego było mało, Theodore zdawał się niezdolny trzymać się od niej z daleka, a Alice z przerażeniem uświadomiła sobie, że to uczucie powoli zaczyna działać w obie strony.

Ale to przyciąganie miało swoją cenę. Alice i Theodore pochodzili z dwóch zupełnie różnych światów. Ich fascynacja była zakazana i potępiana przez wszystkich wokół. Czy ich miłość przetrwa mściwych byłych partnerów, soczyste skandale, ukryte sekrety i nieoczekiwane niespodzianki?
Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

Tym Razem To On Ściga Mnie Całym Sercem

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Sherry
Maya zamarła, kiedy do sali wszedł mężczyzna, na którego od razu patrzyli wszyscy. Jej były chłopak, ten, który zniknął pięć lat temu, był teraz jednym z najbogatszych biznesmenów w Bostonie. Wtedy nigdy nawet nie napomknął, kim naprawdę jest – po prostu nagle rozpłynął się bez śladu. Patrząc teraz w jego lodowate oczy, mogła tylko założyć, że ukrywał prawdę, żeby ją sprawdzić, uznał, że jest pustą lalą lecącą na kasę, i odszedł z rozczarowaniem.

Na korytarzu przed salą balową podeszła do niego, gdy palił przy drzwiach, chcąc chociaż spróbować się wytłumaczyć.

– Nadal jesteś na mnie zły?

Strzepnął papierosa, odrzucił niedopałek i spojrzał na nią z jawną pogardą.
– Zły? Myślisz, że jestem zły? Zgadnę – Maya wreszcie się dowiaduje, kim jestem, i nagle ma ochotę „odnowić kontakt”. Kolejna szansa, odkąd wie, że moje nazwisko oznacza pieniądze.

Kiedy próbowała zaprzeczyć, wszedł jej w słowo.
– Byłaś epizodem. Przypisem na dole strony. Gdybyś się tu dzisiaj nie pojawiła, nawet bym o tobie nie pamiętał.

Łzy zapiekły ją pod powiekami. Prawie powiedziała mu o jego córce, ale się powstrzymała. Uznałby tylko, że próbuje go wrobić, złapać go na dziecko i dobrać się do jego kasy.

Maya przełknęła wszystko razem z łzami i odeszła, święcie przekonana, że ich drogi już nigdy się nie przetną – a jednak on zaczął pojawiać się w jej życiu raz za razem, aż w końcu to on musiał się przed nią schylić, pokornie błagając, by dała mu jeszcze jedną szansę.