Rozdział 163 Rozdział 163

Paige – mój punkt widzenia

„Remy, błagam…” szepczę, ale nie ma odpowiedzi — tylko ten ledwo wyczuwalny pomruk w więzi, cienki jak nitka i już prujący się na strzępy.

Callen odwraca się do mnie; w każdej zmarszczce na jego twarzy wypisana jest pilność. „Paige, bierz Jaxa.” Próbuje mi go podać, ...