Rozdział 109

Perspektywa Natashy

– Jestem jego mamką – ciągnęła Selene. – Daję mu to, czego potrzebuje. To, za czym jego bestia szaleje.

Podsunęła się bliżej mnie. – A teraz jest zaspokojony. Spokojny. Gotów do snu.

Spojrzałam na Mordreda. Miała rację. Bestia skulona była w swoim kącie, oczy już mu się zamyka...