Rozdział 14

Perspektywa Natashy

Lucy puściła mnie, a ja zatoczyłam się na ścianę; plecami wpadłam w sztaplę szczotek i wiader. Byłyśmy w jakiejś komórce na graty – ciasnej, ciemnej, śmierdzącej mydłem z ługiem i starymi mopami.

– Musiałam się dowiedzieć – powiedziałam. Mój głos zabrzmiał pustko, nawet dla mni...