Rozdział 168

Perspektywa Natashy

Jego usta naparły na moje – zachłanne, desperackie – a ja odpowiedziałam z tą samą gorączką, zaciskając palce w jego włosach i ciągnąc go bliżej. Więź między nami aż śpiewała, jak żywe stworzenie, które domaga się zaspokojenia, które wrzeszczy, żebyśmy byli bliżej, żeby zniszczy...