Rozdział 33 Zgłoszony

~Hazel~

Otarłam łzy z oczu i odwróciłam głowę, żeby spojrzeć na Luciano, który miał na twarzy lekki uśmiech. Odwzajemniłam go, a on usiadł na ławce tuż obok mnie, tak blisko, że czułam jego ciepło.

— Jak widzisz, przyszedłem dotrzymać ci towarzystwa. Nie jesteś sama — powiedział łagodnie, kojąco...