rozdział 162

Punkt widzenia Emmy:

Parking wydawał się niemożliwie cichy po chaosie w restauracji.

Obserwowałam, jak Daniel wkłada pojemniki na wynos do torby termicznej na tylne siedzenie. Jego ruchy były wolniejsze niż zwykle, jakby każda czynność wymagała świadomego wysiłku.

Byłam już zapięta na miejscu pasaże...