Rozdział 132 -

Isadora poczekała, aż drzwi się zamkną, aż kroki Rosy oddalą się aż na sam koniec korytarza, aż dom ucichnie tak, jak potrafi ucichnąć o piątej rano dom pełen uzbrojonych mężczyzn i jednego pilnowanego więźnia. Wtedy usiadła na łóżku i spojrzała na Nię.

— No. Mów.

Nia siedziała w fotelu przy oknie...