Zakazany Urok

Zakazany Urok

Meira Ajay · W trakcie · 214.4k słów

1.2k
Gorące
6.3k
Wyświetlenia
285
Dodano
Dodaj do Półki
Rozpocznij Czytanie
Udostępnij:facebooktwitterpinterestwhatsappreddit

Wstęp

– Do nikogo nie należysz? – głos Leonarda był niskim pomrukiem, kiedy przycisnął ją do ściany. – W tym domu, Nia Wallace, należysz do mnie. Dopóki nie powiem inaczej... jesteś moja.

Świat Nii Wallace rozpadł się w jedną noc. Gdy znalazła swojego chłopaka w ramionach innego mężczyzny, zostaje porwana z ulicy przez The Cimmera, najgroźniejsze przestępcze imperium w mieście.

Jej porywaczem jest Leonardo DeSanto, bezwzględny Egzekutor organizacji. Związany krwawą przysięgą, by pomścić zamordowaną narzeczoną, widzi w Nii jedynie dźwignię, dzięki której zwabi zabójcę z cienia.
Ale kiedy Nia przeciwstawia się jego żelaznym regułom, lód wokół serca Leonarda zaczyna pękać.

Z dwutygodniowym terminem wyznaczonym przez Dona i zdradzieckim rywalem depczącym im po piętach, Nii kończy się czas. Jeśli jej były się nie ujawni, jej życie będzie stawką.

Jedno jest jeńcem walczącym o wolność; drugi – drapieżnikiem, który zapomniał, jak się kocha. Jakie są szanse, że miłość zakwitnie, gdy zderzą się dwa światy całkowicie sobie zakazane?

Rozdział 1

– On pewno umrze, jak cię zobaczy – droczyła się fryzjerka zza jej pleców, a Nia wpatrywała się w lustro w odbicie nieco starszej kobiety. Naprawdę miała nadzieję, że Alex „umrze” – oczywiście w przenośni – kiedy zobaczy ją dziś wieczorem z dodatkowymi lokami w swoich brązowych włosach. Tego dnia mieli świętować wyjątkowy kamień milowy w ich związku. Zamiast – jak przez ostatnie miesiące – iść tego dnia do konkretnej restauracji, postanowiła tym razem ugotować jego ulubione danie z menu. Nia sama wzięła na siebie nauczenie się, jak je przygotować, wkładając w cały proces całą siebie, z pełnym oddaniem.

Kochała Alexa – na tyle, na ile słowo „miłość” potrafi się rozciągnąć, by opisać to, jak przy nim się czuła. I po prostu chciała, żeby poczuł, jak głęboka jest jej miłość.

– Myślisz, że ta fryzura do mnie pasuje? – zapytała nagle, a w jej głos wkradła się niepewność, gdy przyglądała się swojemu odbiciu w lustrze.

Dłoń fryzjerki, trzymająca lokówkę, zatrzymała się w pół ruchu; jej wzrok spoczął na piwnych oczach Nii w lustrze, kiedy rozważała jej słowa.

– Kochanie – odezwała się w końcu kobieta, miękko, jakby mówiła do córki. – Jesteś piękna. Z lokami albo bez, z dodatkowymi warstwami we włosach albo bez. A jeśli ten mężczyzna tego nie widzi… – zawahała się na moment, po czym dokończyła: – To chyba nie jest ten właściwy dla ciebie.

Nia zamrugała dwa razy, oszołomiona jej słowami. Wpatrzyła się w swoje odbicie w lustrze, potem uniosła wzrok na fryzjerkę. Nie wiedziała, co myśleć o tej ostatniej części – o tym, że Alex mógłby nie być dla niej tym jedynym. Przecież była przekonana, że jest. Do tego stopnia, że mocno wierzyła, iż w noc ich pierwszej rocznicy wreszcie jej się oświadczy. A ona bez wahania powie „tak”.

Ale teraz, kiedy kobieta zasugerowała coś takiego, i to na głos, Nia nie potrafiła powstrzymać drobnego przebłysku niepokoju, który zapuścił korzenie w jej piersi. Skinęła więc tylko krótko głową, przyklejając do twarzy sztuczny uśmiech, zanim kobieta wróciła do pracy nad jej włosami.

Kiedy rezerwowała tę wizytę, zaznaczyła, że muszą trzymać się ustalonego przedziału czasowego. W domu wciąż było mnóstwo do zrobienia w ramach przygotowań – ustawienie stołów, dekorowanie. Wszystko musiało być gotowe, zanim Alex wróci. Na szczęście byli profesjonalistami, którzy trzymali się harmonogramu, i nim się obejrzała, stylistka zakręciła ostatnie pasmo włosów Nii.

– No i proszę – powiedziała kobieta, wygładzając warstwy i dodając ostatnie szlify w postaci lakieru do włosów i innych niezbędnych kosmetyków. Kiedy skończyła, cofnęła się z zadowolonym uśmiechem, podziwiając swoje dzieło. Nia wpatrywała się w siebie w lustrze, muskając palcami loki w brązowych włosach, które spływały jej po plecach.

Wiedziała, że kobieta wykonała niesamowitą robotę, po tym, jak pewnie i dopracowanie wyglądała w lustrze. Jedyne, na co naprawdę liczyła, to że Alexowi spodoba się ta metamorfoza.

Wróciła do ich wspólnego mieszkania szczęśliwa – a właściwie przebiegła całą drogę – z dwiema torbami pełnymi kupionych rzeczy w dłoniach i torebką bezpiecznie wciśniętą pod pachę. Czas nie był po jej stronie; słońce miało wkrótce zajść, a wraz z nim miał pojawić się Alex. Najważniejszym punktem orientacyjnym przed ich budynkiem był opustoszały park i dopiero gdy do niego dotarła, zwolniła, przechodząc w spokojniejszy krok, aż doszła do kamienicy.

Nia wbiegła schodami na ich piętro, grzebiąc w torebce w poszukiwaniu kluczy i pokonując stopnie po dwa naraz. Z trudem utrzymywała równowagę z tym wszystkim, ale jakoś dotarła do drzwi w jednym kawałku. Wciąż szukając tego cholernego klucza, dalej przetrząsałaby torebkę, gdyby nie cichy dźwięk dobiegający z wnętrza, który ją zatrzymał. Pierwsza myśl była taka, że może to sąsiadka przyszła coś pożyczyć. Ale wydawało się to mało prawdopodobne, bo Isa zadzwoniłaby albo napisała, zanim w ogóle postawiłaby tam nogę.

A więc, z sercem ściśniętym ze strachu, otworzyła drzwi, które powinny być zamknięte na klucz. I weszła do środka, zostawiając za sobą drewniane skrzydło uchylone na wypadek, gdyby musiała stąd wybiec, jeśli to byłby włamywacz albo coś gorszego. Po drugiej stronie drzwi Nia zobaczyła but Alexa i jeszcze jeden, obcy, a jej serce natychmiast opadło. Jej chłopak wrócił do domu — i to nie sam, tylko z kimś. To oznaczało dwie rzeczy: jej niespodzianka z kolacją była zrujnowana i, co ważniejsze, przyprowadził kogoś do domu.

— Alex? — zawołała, licząc na jakieś wyjaśnienie, ale jej głos odbił się od ściany i nie doczekał się odpowiedzi.

Odeszła od wąskiej przestrzeni wejścia i poszła dalej w głąb mieszkania, a jej wzrok przeskakiwał po każdym kącie, szukając go. W salonie nie było ani śladu Alexa ani jego gościa, po czym poczuła, jak przyspiesza jej puls, gdy dotarło do niej, co to może znaczyć. Nie było ich w salonie. Czyżby… Jej myśli przerwał kolejny dźwięk, dobiegający z dalszej części mieszkania — dokładnie stamtąd, gdzie znajdowały się sypialnie.

Nia nie chciała dopuszczać do siebie takich myśli, a jednak rzeczywistość była boleśnie jasna. Pokręciła głową z niedowierzaniem; nie było mowy, żeby Alex zrobił coś takiego, musiała go tylko zobaczyć i wyrzucić ten pomysł z głowy. Ruszyła więc w stronę korytarza, przy którym były trzy pokoje, i skręciła za róg. Przestrzeń wypełniało jasne światło bijące z głównej sypialni, tej, w której ona i Alex spali dzień w dzień, noc w noc. Jeśli wcześniej próbowała się jeszcze trzymać w ryzach, teraz nie potrafiła już dłużej. Ciało jej drżało, umysł pędził w stronę niewypowiedzianych myśli, a każdy krok wydawał się cięższy od poprzedniego.

To była, do cholery, noc ich pierwszej rocznicy — nie zasługiwała na to, żeby przez to przechodzić.

Kiedy dotarła do futryny oświetlonej sypialni, Nia miała nadzieję, że to nie jest to, co myśli. Choć przeczyło to logice. A gdy zajrzała do środka, zobaczyła Alexa siedzącego na ich łóżku, przy samym brzegu, obok kogoś — mężczyzny, którego nie rozpoznawała. Chciała odetchnąć z ulgą, ale ich dłonie, splecione niemal czule, ją powstrzymały. Ten drobny gest sprawił, że coś w niej się przekręciło, jakby wparowała w prywatną chwilę — i nie była jej adresatką.

— Co tu się dzieje? — zapytała, jednocześnie zdezorientowana i wściekła. Dźwięk jej głosu sprawił, że obaj podskoczyli, i obie twarze zwróciły się ku niej — czysta wina, która tylko wzmogła narastające poczucie katastrofy.

— Musimy porozmawiać — odezwał się Alex, a jego ton był nienaturalnie ponury. Wstał z łóżka i zrobił w jej stronę kilka ostrożnych kroków, jakby była dzikim zwierzęciem, gotowym w każdej chwili na niego skoczyć.

— To jest Jordan — powiedział, jakby to miało cokolwiek wyjaśniać w kwestii słonia w pokoju, choć w tym kontekście tym słoniem był mężczyzna wciąż siedzący na ich łóżku.

— Jordan — powtórzyła, a to imię zostawiło w jej ustach kwaśny posmak. Nia zobaczyła, jak Alex posyła nieznajomemu łagodny uśmiech, po czym odwraca się do niej z kamienną twarzą. Znała ten uśmiech — ten sam, który dawał jej na początku ich związku. A teraz odwzajemniał ten gest, jej gest, komuś innemu.

— Co tu się naprawdę dzieje? — zapytała po raz drugi, a w jej głosie nie było już złości, tylko czyste zagubienie.

Alex patrzył na nią przez długą chwilę, pewnie zastanawiając się, co powiedzieć, a kiedy pomyślała, że nic z nich nie wyciągnie, odpowiedział.

— Nie wiedziałem, jak ci to powiedzieć — zaczął, odchrząkując zachrypniętym głosem. — Nie wiedziałem, jak ci to powiedzieć. Ale wiedziałem, że im dłużej będę to ukrywał, tym bardziej będę ranił Jordana, siebie i ciebie. — Mówił tak, jakby Jordan był ważną osobą w jego życiu, co tylko ją przeraziło.

— Odchodzę od ciebie dla Jordana — oznajmił beznamiętnie jej chłopak.

Kiedy usłyszała te słowa, świat jakby znieruchomiał, a Nia unosiła się — nie unosiła, spadała. Jakby spadała bez żadnej siatki pod sobą, która uchroniłaby ją przed uderzeniem o twardą powierzchnię. Słowa, które padły z ust Alexa, mieliły się w jej głowie, sprawiając, że serce opadało jej jeszcze niżej, ciało wiotczało, a myśli rozpadały się na strzępy. Nieważne, jak próbowała objąć rozumem te konkretne słowa — nie potrafiła. A kiedy się odezwała, a jej głos wyszedł ledwie szeptem, miała nadzieję, że to żart, albo że może śni.

Ostatnie Rozdziały

Może Ci się spodobać 😍

Idealny Drań

Idealny Drań

1.4m Wyświetlenia · W trakcie · Mary D. Sant
Podniósł moje ręce, przyciskając je nad moją głową. "Powiedz mi, że go nie pieprzyłaś, do cholery," zażądał przez zaciśnięte zęby.

"Spadaj, ty sukinsynu!" warknęłam, próbując się wyrwać.

"Mów!" warknął, chwytając moją brodę jedną ręką.

"Uważasz, że jestem dziwką?"

"Czyli to nie?"

"Idź do diabła!"

"Dobrze. Tylko tego potrzebowałem," powiedział, podnosząc moją czarną bluzkę jedną ręką, odsłaniając moje piersi i wywołując falę adrenaliny w moim ciele.

"Co ty, do cholery, robisz?" dyszałam, gdy patrzył na moje piersi z zadowolonym uśmiechem.

Przejechał palcem po jednym ze śladów, które zostawił tuż pod jednym z moich sutków.

Drań podziwiał ślady, które na mnie zostawił?

"Obejmij mnie nogami," rozkazał.

Pochylił się wystarczająco, by wziąć moją pierś do ust, mocno ssąc sutek. Przygryzłam dolną wargę, by stłumić jęk, gdy ugryzł, sprawiając, że wygięłam się w jego stronę.

"Zaraz puszczę twoje ręce; nie waż się mnie powstrzymywać."



Drań, arogancki i całkowicie nieodparty, dokładnie taki typ faceta, z którym Ellie przysięgła sobie nigdy więcej się nie angażować. Ale kiedy brat jej przyjaciółki wraca do miasta, znajduje się niebezpiecznie blisko ulegania swoim najdzikszym pragnieniom.

Jest irytująca, inteligentna, seksowna, całkowicie szalona i doprowadza Ethana Morgana do szału.

To, co zaczęło się jako prosta gra, teraz go dręczy. Nie może przestać o niej myśleć, ale nigdy więcej nie pozwoli nikomu wejść do swojego serca.

Nawet gdy oboje walczą z całych sił przeciwko temu płonącemu przyciąganiu, czy będą w stanie się oprzeć?
Mój Dominujący Szef

Mój Dominujący Szef

1.2m Wyświetlenia · Zakończone · Emma- Louise
Zawsze wiedziałam, że mój szef, pan Sutton, ma dominującą osobowość. Pracuję z nim od ponad roku. Jestem do tego przyzwyczajona. Zawsze myślałam, że to tylko kwestia biznesu, bo musi taki być, ale wkrótce dowiedziałam się, że to coś więcej.

Pan Sutton i ja mieliśmy tylko zawodową relację. On mną rządzi, a ja słucham. Ale wszystko to ma się zmienić. Potrzebuje partnerki na rodzinne wesele i wybrał mnie jako swoją ofiarę. Mogłam i powinnam była odmówić, ale co innego mogłam zrobić, gdy zagroził mojej pracy?

Zgoda na tę jedną przysługę zmieniła całe moje życie. Spędzaliśmy więcej czasu razem poza pracą, co zmieniło naszą relację. Widzę go w innym świetle, a on widzi mnie w innym.

Wiem, że to źle angażować się z szefem. Próbuję z tym walczyć, ale przegrywam. To tylko seks. Co złego może się stać? Nie mogłam się bardziej mylić, bo to, co zaczyna się jako tylko seks, zmienia kierunek w sposób, którego nigdy bym nie przewidziała.

Mój szef nie jest dominujący tylko w pracy, ale we wszystkich aspektach swojego życia. Słyszałam o relacjach Dom/sub, ale nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Gdy między mną a panem Suttonem robi się gorąco, zostaję poproszona, by stać się jego uległą. Jak można stać się kimś takim bez doświadczenia czy chęci? To będzie wyzwanie dla nas obojga, bo nie radzę sobie dobrze, gdy ktoś mówi mi, co mam robić poza pracą.

Nigdy nie spodziewałam się, że coś, o czym nic nie wiedziałam, otworzy przede mną zupełnie nowy, niesamowity świat.
Jak nie zakochać się w smoku

Jak nie zakochać się w smoku

1.4m Wyświetlenia · Zakończone · Kit Bryan
Nigdy nie złożyłam podania do Akademii Istot i Stworzeń Magicznych.

Dlatego właśnie byłam co najmniej skołowana, kiedy przyszedł list z moim imieniem już wydrukowanym na planie zajęć, przydzielonym akademikiem i dobranymi przedmiotami, jakby ktoś znał mnie lepiej, niż ja sama siebie. O Akademii słyszeli wszyscy – to tam wiedźmy ostrzą swoje zaklęcia, zmiennokształtni opanowują swoje postaci, a każdy możliwy magiczny stwór uczy się panować nad swoim darem.

Wszyscy oprócz mnie.

Ja nawet nie wiem, czym właściwie jestem. Zero zmiany postaci, zero sztuczek, żadnej magii w stylu “patrzcie na mnie”. Po prostu dziewczyna otoczona ludźmi, którzy potrafią latać, przywoływać ogień albo leczyć jednym dotykiem. Więc siedzę na zajęciach, udaję, że tu pasuję, i wytężam słuch, szukając choćby najdrobniejszej wskazówki, która powie mi, co tak naprawdę płynie w mojej krwi.

Jedyną osobą, która jest chyba jeszcze bardziej ciekawa niż ja, jest Blake Nyvas – wysoki, o złotych oczach i jak najbardziej Smok. Ludzie szepczą, że jest niebezpieczny, powtarzają, żebym trzymała się od niego z daleka. Ale Blake wydaje się zdeterminowany, żeby rozwiązać zagadkę mnie, a ja… jakoś ufam właśnie jemu bardziej niż komukolwiek innemu.

Może to głupota. Może igranie z ogniem.

Ale kiedy wszyscy inni patrzą na mnie, jakbym była tu nie na swoim miejscu, Blake patrzy na mnie tak, jakby była zagadką, którą naprawdę warto rozwiązać.
Ukoronowana przez Los

Ukoronowana przez Los

737.9k Wyświetlenia · Zakończone · Tina S
„Myślisz, że podzieliłabym się moim partnerem? Po prostu stałabym obok i patrzyła, jak pieprzysz inną kobietę i masz z nią dzieci?”
„Ona byłaby tylko Rozmnażaczką, ty byłabyś Luną. Kiedy zajdzie w ciążę, nie dotknąłbym jej więcej.” Szczęka mojego partnera, Leona, zacisnęła się.
Zaśmiałam się, gorzkim, złamanym dźwiękiem.
„Jesteś niewiarygodny. Wolałabym przyjąć twoje odrzucenie, niż żyć w ten sposób.”

——

Jako dziewczyna bez wilka, opuściłam mojego partnera i moją watahę.
Wśród ludzi przetrwałam, stając się mistrzynią tymczasowości: przenosząc się z pracy do pracy... aż stałam się najlepszą barmanką w małym miasteczku.
Tam znalazł mnie Alfa Adrian.
Nikt nie mógł oprzeć się czarującemu Adrianowi, więc dołączyłam do jego tajemniczej watahy, ukrytej głęboko na pustyni.
Rozpoczął się Turniej Króla Alfów, odbywający się co cztery lata. Ponad pięćdziesiąt watah z całej Ameryki Północnej rywalizowało.
Świat wilkołaków stał na krawędzi rewolucji. Wtedy znowu zobaczyłam Leona...
Rozdarta między dwoma Alfami, nie miałam pojęcia, że to, co nas czeka, to nie tylko zawody, ale seria brutalnych, bezlitosnych prób.
Związana z jej Alfa Instruktorem

Związana z jej Alfa Instruktorem

888.3k Wyświetlenia · Zakończone · Marina Ellington
Jestem Eileen, wyrzutkiem w akademii zmiennokształtnych, tylko dlatego, że nie mam wilka. Jedynym, co mnie ratuje, jest wrodzony talent do uzdrawiania, dzięki któremu przyjęto mnie do Działu Uzdrowicieli. Aż pewnej nocy, w zakazanym lesie, znalazłam nieznajomego na skraju śmierci. Wystarczył jeden dotyk i coś pierwotnego pękło między nami. Tamta noc związała mnie z nim w sposób, którego nie potrafię odwrócić.

Kilka tygodni później na salę wchodzi nasz nowy instruktor walki, alfa. Regis. Ten facet z lasu. Jego spojrzenie od razu chwyta się mojego i wiem, że mnie rozpoznaje. Wtedy moja skrywana tajemnica uderza we mnie jak cios w brzuch: jestem w ciąży.

Ma dla mnie propozycję, która splata nas jeszcze mocniej. Ochrona… czy złota klatka? Szepty robią się coraz bardziej jadowite, mrok zaczyna się zacieśniać. Dlaczego tylko ja nie mam wilka? Czy on jest moim wybawieniem… czy pociągnie mnie prosto na dno?
Przekupstwo Zemsty Miliardera

Przekupstwo Zemsty Miliardera

641k Wyświetlenia · Zakończone · Tatienne Richard
Liesl McGrath jest obiecującą artystką, ale przez osiem lat skupia się na swoim mężu jako oddana partnerka, dostosowując swoje życie i karierę do jego celu, jakim jest zostanie CEO przed trzydziestką.

Jej życie jest idealne, dopóki jej szklany zamek nie rozpadnie się na kawałki. Mąż przyznaje się do zdrady z jej własną siostrą, a na domiar złego spodziewają się dziecka. Liesl decyduje, że najlepszym sposobem na naprawienie swojego złamanego serca jest zniszczenie jedynej rzeczy, którą jej mąż ceni bardziej niż cokolwiek innego: jego kariery.

Isaias Machado to miliarder, pierwsze pokolenie Amerykanów, który zna wartość ciężkiej pracy i tego, co trzeba zrobić, aby przetrwać. Całe jego życie było ukierunkowane na moment, w którym może odebrać firmę McGrathów skorumpowanym ludziom, którzy kiedyś pozostawili jego rodzinę bez dachu nad głową.

Kiedy Liesl McGrath zbliża się do miliardera, aby przekupić go informacjami, które mogą zniszczyć jej byłego męża, Isaias Machado aż rwie się do tego, by zabrać wszystko, co McGrathowie cenią, w tym Liesl.

Historia miłości, zemsty i uzdrowienia musi się gdzieś zacząć, a ból Liesl jest katalizatorem najdzikszego rollercoastera w jej życiu. Niech przekupstwo się zacznie.
Gra Przeznaczenia

Gra Przeznaczenia

1.9m Wyświetlenia · Zakończone · Dripping Creativity
Wilczyca Amie jeszcze się nie ujawniła. Ale kogo to obchodzi? Ma dobrą watahę, najlepszych przyjaciół i rodzinę, która ją kocha. Wszyscy, włącznie z Alfą, mówią jej, że jest idealna taka, jaka jest. Aż do momentu, gdy znajduje swojego partnera, a on ją odrzuca. Załamana Amie ucieka od wszystkiego i zaczyna od nowa. Żadnych wilkołaków, żadnych watah.

Kiedy Finlay ją odnajduje, żyje wśród ludzi. Jest zauroczony upartą wilczycą, która odmawia uznania jego istnienia. Może nie jest jego partnerką, ale chce, aby stała się częścią jego watahy, niezależnie od tego, czy jej wilczyca jest ukryta czy nie.

Amie nie potrafi oprzeć się Alfie, który wkracza w jej życie i wciąga ją z powrotem w życie watahy. Nie tylko staje się szczęśliwsza niż od dawna, ale jej wilczyca w końcu do niej przychodzi. Finlay nie jest jej partnerem, ale staje się jej najlepszym przyjacielem. Razem z innymi najwyższymi wilkami w watasze pracują nad stworzeniem najlepszej i najsilniejszej watahy.

Kiedy nadchodzi czas na gry watah, wydarzenie, które decyduje o rankingu watah na następne dziesięć lat, Amie musi zmierzyć się ze swoją starą watahą. Kiedy po raz pierwszy od dziesięciu lat widzi mężczyznę, który ją odrzucił, wszystko, co myślała, że wie, przewraca się do góry nogami. Amie i Finlay muszą dostosować się do nowej rzeczywistości i znaleźć drogę naprzód dla swojej watahy. Ale czy niespodziewane wydarzenia rozdzielą ich na zawsze?
Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

Pięciu Braci, Jedna Panna Młoda

814.3k Wyświetlenia · Zakończone · Emma Blackwood
Wszyscy wokół myślą, że Lily to tylko naiwna dziewczyna z prowincji, która za wszelką cenę próbuje wżenić się w fortunę. Oj, nawet nie zdają sobie sprawy, jak grubo się mylą.

Kiedy Lily przekracza progi ociekającej luksusem rezydencji Sterlingów, by dopełnić ostatniej woli zmarłego ojca, na powitanie wychodzi jej pięciu przystojnych braci. Towarzyszy im chłodna i do szpiku kości wyrachowana matka, która z miejsca postanawia odprawić niechcianego gościa z kwitkiem.

Zgodnie z paktem zawartym przed laty między ich rodami, Lily musi wybrać jednego z braci na męża. Ta perspektywa budzi w mężczyznach jawną niechęć i wyrazistą pogardę.

Lily ma jednak w zanadrzu tajemnice, które bez wątpienia zwaliłyby z nóg całą familię Sterlingów. Pod maską skromnej, cichej myszki kryje się prawdziwy rekin biznesu – genialny umysł, który od absolutnego zera zbudował wielomiliardowe imperium. Jakby tego było mało, jest też cieszącą się międzynarodowym uznaniem piosenkarką, występującą pod pseudonimem Słowik. A także geniuszem technologicznym, znanym w sieci jako Anny, który potrafi pokonać każdego jego własną bronią.

Próbując odnaleźć się w gąszczu skomplikowanych, domowych intryg rodu Sterlingów, Lily ku swojemu zaskoczeniu czuje, że najbardziej ciągnie ją do brata o sercu z lodu – Williama. Ten bezwzględny prezes traktuje ją jednak z ogromną, lodowatą nieufnością.

Na domiar złego, matka Williama upatrzyła już dla niego idealną partię: Fionę z rodziny Fosterów, jego przyjaciółkę z dzieciństwa i młodzieńczą miłość.

Sęk w tym, że słowo „kapitulacja” w słowniku Lily po prostu nie istnieje.
Niemowa żona kobieciarza

Niemowa żona kobieciarza

544.5k Wyświetlenia · Zakończone · faithogbonna999
"Nie ma nic złego w złamaniu jej nóg, żeby ją zatrzymać. Albo przykuciu jej do łóżka. Jest moja."
Ona szukała wolności. On dał jej obsesję, owiniętą w czułość.
Genesis Caldwell myślała, że ucieczka z przemocowego domu oznacza zbawienie – ale jej aranżowane małżeństwo z miliarderem Kieranem Blackwoodem może być własnym rodzajem więzienia.
Jest zaborczy, kontrolujący, niebezpieczny. A jednak w swoim zepsutym sposobie... jest dla niej delikatny.
Dla Kierana, Genesis nie jest tylko żoną. Jest wszystkim.
I będzie chronił to, co jego. Nawet jeśli oznacza to zniszczenie wszystkiego innego.
Od Przyjaciela Do Narzeczonego

Od Przyjaciela Do Narzeczonego

911.1k Wyświetlenia · Zakończone · Page Hunter
Jej siostra wychodzi za mąż za jej byłego. Więc przyprowadza swojego najlepszego przyjaciela jako swojego fałszywego narzeczonego. Co mogłoby pójść nie tak?

Savannah Hart myślała, że przestała kochać Deana Archera – dopóki jej siostra, Chloe, nie ogłosiła, że wychodzi za niego. Za tego samego mężczyznę, którego Savannah nigdy nie przestała kochać. Mężczyznę, który złamał jej serce… i teraz należy do jej siostry.

Tydzień weselny w New Hope. Jeden dwór pełen gości. I bardzo zgorzkniała druhna.

Aby to przetrwać, Savannah przyprowadza na wesele swojego przystojnego, schludnego najlepszego przyjaciela, Romana Blackwooda. Jedynego mężczyznę, który zawsze ją wspierał. On jest jej coś winien, a udawanie jej narzeczonego? Żaden problem.

Dopóki fałszywe pocałunki nie zaczynają wydawać się prawdziwe.

Teraz Savannah jest rozdarta między kontynuowaniem udawania… a ryzykowaniem wszystkiego dla jedynego mężczyzny, w którym nigdy nie miała się zakochać.
Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia

Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia

241.1k Wyświetlenia · Zakończone · Mudita Upreti
W świecie wilkołaków, czarownic i wampirów, Aadhya, zwykła ludzka dziewczyna, zawsze zastanawiała się, czy naprawdę należy do tego miejsca. Bez względu na to, ile razy zadawała to pytanie, odpowiedź zawsze pozostawała taka sama... TAK.

Jej rodzice byli jedną z najsilniejszych par beta (drugich po alfie) swoich czasów na całym kontynencie. Ale nawet mając beta krew płynącą w jej żyłach, Aadhya wiedziała, że różni się od wszystkich wilkołaków, które spotkała w swoim życiu. Nie miała wyostrzonych zmysłów wilkołaków, nie przekształciła się nawet w swojego wilka, gdy osiągnęła odpowiedni wiek, co automatycznie uczyniło ją "dziwakiem stada".

Pomimo bycia traktowaną jak wyrzutek, prześladowaną przez inne wilcze dzieci i budzenia się każdego dnia z tym przerażającym śmiechem i koszmarem, który zawsze wydawał się zbyt realny, by być tylko koszmarem, nigdy nie pozwoliła sobie poczuć się słabą. Zmuszała się do granic możliwości i trenowała tak samo, jak każdy wilk w ich stadzie.

To był dzień jej dwudziestych urodzin, kiedy nagle poczuła "mrowienie partnera" od dotyku swojego głównego prześladowcy, przyszłego alfy ich stada, Ethana Smitha. Wiedziała, że od momentu, kiedy poczuła to pierwsze mrowienie, nic już nie będzie normalne, ale nie wiedziała, że w jej życiu od samego początku nie było nic normalnego.

Czy Ethan zaakceptuje dar więzi partnera i zostawi swoją dziewczynę z wysoką rangą dla człowieka? Czy Aadhya będzie w stanie przetrwać wszystko, co wkrótce nadejdzie?

Dołącz do Aadhyi w podróży jej życia, pełnej tajemnic, akcji, romansu i wielu zwrotów akcji...

Przeczytaj "Dziwak Stada: Tajemnica do Odkrycia", aby doświadczyć rollercoastera emocji i zobaczyć, jak rozwija się życie zwykłej ludzkiej dziewczyny Aadhyi w świecie wilkołaków.
Już kochana i doceniana przez tysiące czytelników na różnych platformach ebooków na całym świecie. Pierwsze podpisane dzieło autorki Mudity Upreti.
"Spal tych, którzy mnie spalili!"

"Spal tych, którzy mnie spalili!"

335.9k Wyświetlenia · Zakończone · Toddria Holiday
„Wciąż żadnego telefonu od ciebie, co?” Uśmiechnęłam się bez emocji, Thomas nigdy się mną nie przejmował, dlaczego teraz miałoby być inaczej? Położyłam głowę na poduszce, myśląc o tym, jak bardzo pragnęłam, żeby wszystko między nami, między mną a moją rodziną, było inaczej. Ale już nie, wkrótce ci ludzie będą niczym więcej niż przedłużonym koszmarem, z którego w końcu się obudziłam. Nagle usłyszałam pukanie do drzwi, wyrywając mnie z myśli. Zaskoczona spojrzałam w górę, Damon patrzył na mnie ze współczującym wyrazem twarzy.
„Gotowa do wyjścia, mała siostro?” Damon wiedział lepiej niż ktokolwiek, ile bólu przeżywałam przez te ostatnie lata od ponownego spotkania z rodziną. Uśmiechając się, skinęłam głową i wstałam. Dziś będzie zarówno końcem, jak i początkiem mojego życia.