Rozdział 45

Wren

Prośba przelatuje przez całe moje ciało jak prąd, aż w środku pulsuje, boli z tęsknoty. Kiwnę głową.

– Twoje słowa, maleńka – jego głos jest zachrypnięty, głębszy niż zwykle.

Mimo że w garażu jest półmrok, kilka świateł oświetla go na tyle, że widzę wyraźnie jego twarz, a nawet wybrzus...