Rozdział 57

Wren

— Och, skarbie… — moja dolna warga wysuwa się do przodu, kiedy Hannah pociąga nosem, a po jej policzku spływa łza. — Chodź tu.

Wpada w moje ramiona, a ja podnoszę ją i tulę mocno, długo, jakbym mogła ją tym uściskem ochronić przed całym światem.

— Wrócę, zanim się obejrzysz — szepczę j...