Rozdział 85

Wren

Jego szczęka nerwowo pracuje, dłonie ma poobijane i zaciśnięte w pięści przy bokach.

– Skarbie – szepczę, podnosząc się z podłogi.

Zanim jednak zdążę się w pełni wyprostować, on już przy mnie jest, w sekundę.

– Siadaj. Nie ruszaj się, jesteś ranna.

Cichy chichot wymyka mi się z us...