Rozdział 286 Zaufaj we mnie

Krzyknęła z bólu. Miguel pomyślał, że się budzi, i od razu zesztywniał, wlepiając wzrok w jej twarz z paniką.

Ale ona wciąż miała oczy mocno zaciśnięte, łzy płynęły jej po policzkach, a ona trzymała Miguela jeszcze mocniej: „Sebastian, Sebastian!”

Miguel rozluźnił się, choć zazdrość i jakiś dziwny...