Rozdział 138

POV Sadie

Moje serce uderzyło w moje żebra jak uwięzione zwierzę, a każde uderzenie wysyła lód przez moje żyły zamiast krwi. To nie był strach. Strach był prosty, ostry, możliwy do przetrwania. To było coś chłodniejszego, głębszego — dusząca strach, która uderzyła w moje gardło, ta sama mroźna pani...