Rozdział 158

Perspektywa Sadie

Nie mogłam oddychać.

Sala lekcyjna wydawała się za mała, za jasna, zbyt pełna spojrzeń, które wciąż ześlizgiwały się w moją stronę. Konkretnie na moją szyję, gdzie czułam, jak ślad Jake’a pali mnie jak wypalone piętno pod starannie ułożonymi lokami.

— Dziewczyno, musisz wszystko...